سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: ششمین همایش ملی دانشجویی مهندسی شیمی و پنجمین همایش ملی دانشجویی مهندسی نفت

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

الهه گندم‌کار قالهری – دانشجوی کارشناسی مهندسی شیمی صنایع پالایش و طراحی نفت اراک

چکیده:

تزریق گاز دومین و بزرگترین فرآیند افزاینده استحصال نفت، درست پس از فرآیندهای حرارتی است که در حوزه‌های نفتی سنگین بکار برده می‌شود. به منظور افزایش وسعت مناسبی که در مجاورت و تماس و تزریق گاز هستند، گاز تا حد زیادی بلافاصله با آب تزریق می‌شود. این حالت از تزریق، که متناوب آب گاز (WAG) نامیده می‌شود در حوزه‌ها و میادین نفتی بسیار کاربرد دارد. این مطالعه آزمایشی با هدف ارزیابی عملکرد فرآیند WAG به عنوان تابع و کاربردی از ترکیبات آب شور و انحلال‌پذیری نفت گاز صورت گرفته است. این عملکرد ارزیابی با مقایسه استحصال نفت از تزریق WAG به آنهایی که از تزریق مستمر و پیوسته گاز بدست آمده‌اند (CGI) انجام می‌شود. جریانهای انحلال‌پذیر در Mpa و۱۷ (psi 2500)و جریانهای امتزاج‌پذیر در Mpa و۱۷ (psi 2500)با استفاده از سیستم‌های شاره‌های سنگی هدایت و تنظیم می‌شود که خود حاوی مغزهای Berea، n Decane و دو آب شور مختلف، که اساساً یکی به طور معلوم در محلول NaCl 5% مورد استفاده قرار می‌گیرد و دیگری به منبع چند جزئی آب شور از حوزه تیس در غرب تگزاس تبدیل می‌شود. پروتکل جریان مغزی مرکب از مراحلی است که شامل اشباع آب شور، تعیین قابلیت انتقال مطلق، جریان یافتن با (فاضلاب) نفت برای اشباع نفت اولیه، تعیین قابلیت انتقال نقطه نهایی نفت، جریان یافتن با (جذب) آب شور برای تعیین قابلیت انتقال نقطه نهایی آب در اشباع نفت باقیمانده و در نهایت سومین تزریق گاز (هم در تزریق مستمر و هم در حالات WAG به منظور استحصال نفت رسوب شده در جریان‌ آب). وقتی که استحصال نفت در هر واحد از حجم تزریق گاز به عنوان پارامتری جهت ارزیابی جزئیات، وضعیت WAG در تزریق عملکرد بیرونی CGI مورد استفاده قرار می‌گیرد. همانطور که انتظار می‌رود انحلال‌پذیری برای عملکرد خارجی جریانهای امتزاج‌ناپذیر یافت شده‌اند. در افزایش حجم تزریق گاز، عملکرد جریان CGI انحلال‌پذیر، علیرغم فشار بالای تزریق به فشار پایین جریانهای امتزاج‌ناپذیر هم نزدیک می‌شود. تغییر در ترکیبات آب شور از NaCl 5% تا آب شور چند ظرفیتی ۹۲۶/۰ درصد از منبع تیس که از مغایرت جزئی تراشیده شده با توجه به افزایش انحلال‌پذیری CO2 در نهایت،‌ استحصال سومین جریان گاز را تحت تأثیر قرار می‌دهد. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که وضعیت مطلوب تزریق گاز، فرآیندی است ترکیبی بین حالات WAG و CGI در تزریق گاز.