سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پنجمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

نغمه صادقی – پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

چکیده:

سوانح طبیعی هرساله منجربه مرگ، معلولیت جسمی و روحی افراد بیشماری گردی ده و آسیبهای اجتماعی را بدنبال دارند . با عنایت به این امر که ایران از جمله ده کشور سانحه خیز جهان بشمار می رود لذا توجه به روشهای کاهش تبعات و اثرات این سوانح در کشور از ضروریات است. حساسیت بخش سلامت و پیامدهای عدم توجه به آن موجب شده است تا سازمانها و نها دهای بین المللی، دولتها را برآن دارند تا منابعی را برای حفظ و بهبود آن اختصاص دهند . این موضوع هنگام وقوع سوانح طبیعی مانند زلزله، اهمیتی ویژه می یابد زیرا دولتها از یک طرف مسئولیت بازسازی مناطق و از طرف دیگر مسئولیت بازسازی جوامع را برای بازگردانیدن آحاد جامعه به زندگی مولد و سازنده به عهده دارند. سلامت طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی کلیه ابعاد جسمی، روحی و اجتماعی را در بر می گیرد حال آنکه اغلب بعد جسمی آن مورد تأکید م ی باشد، این امر در پژوهشهای مربوط به سوانح طبیعی نیز صادق است . اختلالات روحی روانی و آسیب های اجتماعی از جمله تبعات منفی سوانح و حوادث طبیعی م ی باشد که اغلب مورد ب یتوجهی واقع می گردد بهمین خاطر تدابیر لازم جهت پیشگیری از بروز آن، اتخاذ نمی گردد . از آنجاکه سیاستگذاریهای بهداشتی درمانی و اجتماعی اکثر کشورها بویژه ایران در حوادث و سوانح طبیعی، عم دتاً متمرکز بر پیامدهای جسمی و اقتصادی آن بوده و پیامدهای روحی روانی و اجتماعی آن کمتر مورد توجه قرار گرفته است، به همین منظور مقاله حاضر به بررسی آسیبهای روحی و اجتماعی در آسی بدیدگان زلزله بم پرداخته است.