سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ایمن سازی و بهسازی سازه ها

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

غلامرضا قدرتی امیری – استادیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه علم و صنعت ایران
علی جلالیان – دستیار تحقیقاتی دانشگاه علوم و فنون مازندران

چکیده:

با توجه به عدم پیش بینی زمانی زلزله و برآورد تقریبی شدت تخریب آنها ، به طور ادواری آئین نامه های زلزله تحت بازنگری قرار گرفته و ضوابط جدیدی برای طرح ساختمانها ارائه می گردد در نتیجه ساختمانهای موجود ممکن است ضوابط جدید آئین نامه های بازنگری شده را نتوانند ارضا کنند و نیاز به مقاوم سازی جهت مقابله با نیروی زلزله داشته باشند. بدین منظور برای مقایسه آسیب پذیری ساختمانهای بتن آرمه طرح شده با آئین نامه های ۲۸۰۰ جدید [ ۱] و ۲۸۰۰ قدیم[ ۲] ایران وبررسی نیاز مقاوم سازی آنها ساختمانهای بتنی با سیستمهای مختلف قاب خمشی و قاب خمشی با دیوار برشی با شکل پذیری) معمولی و متوسط و زیاد (در آئین نامه های فوق اعم از ساختمانهای با دیوار برشی و بدون دیوار برشی با پلان متعارف و با تعداد طبقات ۱۰ ، ۸ ، ۵ ، ۳ با آئین نامه های فوق طراحی شده اند و بدلیل رفتار غیر خطی ساختمانها به هنگام وقوع زمین لرزه بر روی آنها آنالیز دینامیکی غیر خطی با استفاده ازبرنامه I DARC صورت گرفته و سپس شاخص خسارت که بنا به تعریف عبارت است از نسبت تغییر شکل اعضاء تحت بار زمین لرزه به تغییر شکل نهایی آنها تحت بارگذاری یکنواخت ، با در نظر گرفتن اثر کاهش مقاومت و اتلاف انرژی در حلقه های هیسترزیس ، با یکدیگر مقایسه شده اند .نتایج این بررسی ها نشان می دهد ساختمان های با قاب خمشی بدون دیوار برشی با سیستم شکل پذیری زیاد طرح شده در هردو آئین نامه جدید و قدیم در شتاب های بزرگ زمین لرزه دچار خسارت سازه ای زیاد می شوند و بدلیل تغییرمکان بسیار زیاد ساختمانهای ۸ و ۱۰ طبقه طرح شده با آئین نامه قدیم بخصوص در شتاب های بزرگ زمین لرزه نسبت به آئین نامه جدید نیاز به مقاوم سازی این سازه ها احساس می شود .