سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: کنفرانس ملی علوم و مهندسی محیط زیست
تعداد صفحات: ۱۴
نویسنده(ها):
احمد حاجی نژاد – استادیار گروه انرژی های نو و محیط زیست، دانشکده علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران
حامد حافظ نیا – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی سیستم های انرژی، دانشگاه تهران
میلاد صادق زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی سیستم های انرژی، دانشگاه تهران

چکیده:
تقاضای انرژی در جهان امروز به شدت در حال رشد است . با توجه به این مساله، رفتن به دنبال منابع جایگزین وتجدیدپذیر امری گریزناپذیر است. یکی از موضوعاتی که امروزه پژوهش های زیادی در مورد آن انجام می گیرد، سوخت هایزیستی است. یکی از جنبه های مورد بحث در مورد سوخت های جایگزین، بررسی میزان آلایندگی تولیدی آن ها در قیاس باسوخت های فسیلی متداول است. به کارگیری بیودیزل مستلزم بررسی مشخصات فیزیکی و شیمیایی و مشابهت آن ها بادیزل رایج جهت کارکرد مناسب و عدم نیاز به تغییرات اساسی موتورهای متداول دیزل است. در این مقاله، چهار منبع تولیدبیودیزل شامل روغن کارانجا، روغن دانه پنبه، روغن چاتروفا و روغن تنباکو انتخاب شده است. این روغن ها همگی غیرخوراکیبوده تا از پیش آمدن بحث تقابل میان فرآورده های غذایی و سوخت جلوگیری شود. پس از بررسی ویژگی های فیزیکی وشیمیایی، آزمایش های انجام شده توسط پژوهشگران مختلف درباره آلاینده های تولیدی ناشی از احتراق سوخت بیودیزل درموتور اشتعال تراکمی مورد بررسی قرار گرفت. در این میان تغییرات میزان آلاینده های NO(x), HC, CO و ذرات معلق تولیدی نسبت به سوخت دیزل مورد مقایسه قرار گرفت. در مورد هیدروکربن های نسوخته و ذرات معلق، داده های تست شده بیودیزل های دانه پنبه و کارانجا کاهش بیشتری را نشان می دهند. انتشار اکسید های نیتروژن تنها در احتراق بیودیزل کارانجا کاهش یافت. گاز CO در موتورهای تغذیه شده با بیودیزل های چاتروفا و تنباکو کاهش و با کارانجا و دانه پنبه افزایش می یابد. با در نظر گرفتن شرایط اقلیمی ایران، آلودگی کلانشهرها و توانایی بیودیزل دانه پنبه در کاهش ذرات معلق و اکسیدهای نیتروژن، روغن دانه پنبه به عنوان سوخت زیستی جایگزین توصیه شده است.