سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش خاک، محیط زیست و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

محمود علیمحمدی – رییس اداره آب و خاک، شرکت کشت و صنعت میرزاکوچک خان
علیرضا ظهیرنیا – کارشناس آزمایشگاه، شرکت کشت و صنعت میرزاکوچک خان

چکیده:

فعالیتهای کشاورزی به علت افزودن کودها و سموم مختلف به اکوسیستم از منابع مهم آلوده کننده بشمار می روند . در سالهای اخیر همزمان با تولید سموم تخصصی و همچنین افزایش هرچه بیشتر مقدار مصرف سموم مختلف ، بررسیهای فراوانی در مورد سموم مصرف شده در فعالیتهای کشاورز ی و اثرات ناشی از آنها در اکوسیستم انجام شده است ( ۲). یکی از پارامترهای اساسی هر سم از جنبه آلایندگی ، پایداری آن سم میباشد که به فاکتورهای متعددی مانند: غلظت و مقدار مصرف سم، نوع خاک، مقدار جذبسطحی سمpH ،سم و خاک ، فعالیتهای بیولوژیکی خاک، دما و رطوبت خاک، عمق قرارگیری سم در خاک و فرمولاسیون آنبستگی دارد ( ۴). عمدتا شسته شدن سموم به اعماق خاک بسیار کند انجام شده و این مواد در اکثر موارد در سطح خاک باقی مانده و به آبهای زیر زمینی راه نمی یابند، مقداری از سموم که در سطح خاک قرار گرفته و تجزیه نشده اند برای روا نابهای بعدی قابل دسترس بوده و همواره خطری بالقوه برای آلوده نمودن مناطق پایین دست محسوب میگردند( ۱و ۳). این سموم کشاورزی پس از وارد شدن به منابع آبی و مصرف توسط انسان و دامها باعث بیماریهای متعددی مانند : سقط جنین، عدم رشد سیستم عصبیکودکان، بیماریهایی چون سرطان و آلزایمر و نقصهایی در اعمال و بافتهای بدن میشوند( ۵).