سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

عقیل دشتیان نسب – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات شیلات ایران

چکیده:

عامل ویروسی بیماری لکه سفید میگو در دو دهه اخیر بیشترین خسارات اقتصادی به صنعت میگوی جهان وارد کرده است، از سال ۱۳۸۰ تاکنون با دو بار شیوع در مزارع پرورشی کشور باع ث میلیونها دلار زیان شده است، یکی از راههای مقابله با ویروس تولید میگوهای مقاوم به این بیماری (SPR) ولی در این زمینه اطلاعات پایه کمی موجود است و اولینقدم دراستراتژی تولید میگوی SPR تعیین روشهای مناسب و مرحله مناسب مواجهه میگوها با ویروس به منظورانتخاب ژنتیکی است . در این مطالعه مراحل مختلف رشد میگوهای سفید هندی F. indicus با سه روش خوراکی،غوطه وری و تزریقی با ویروس لکه سفید مواجه شدند . نتایج نشان داد که تا مرحله PL30 هیچگونه تلفاتی ایجاد نمی شود، اما در سایر مراحل مشخص شد که مواجهه با ویروس از طرق تزریقی و غوطه وری در طی ۱۰ روز باعث تلفات %۱۰۰ میگوها می شود ولی در روش خوراکی پس از ۲۰ روز از مواجهه با ویروس حداقل %۵ میگوها زنده می مانند . از طرفی مشخص شد تلفات در روش تزریقی یک روز و در روشهای خوراکی و غوطه وری به ترتیب ۳ و ۴ روز پس از مواجهه با ویروس شروع می شود