سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

حسین ماری اریاد – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج
ارسلان جمشیدی – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج
علیرضا رایگان شیرازی – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج

چکیده:

سرو صدا به عنوان یکی از مهمترین عوامل زیان آور محیط کار، همواره سلامت کارگران را در محیط های صنعتی تحت تاثیر قرار داده و بخصوص باعث کاهش شنوایی و یا بروز حوادث گوناگون بوده است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی این عامل زیان آور در صنایع شهر یاسوج طی سال ۱۳۷۸ طراحی و انجام گردیده است. جمع آوری اطلاعات به کمک پرسشنامه و همچنین صدا سنجی و آنالیز سر و صدا در محیط کار صورت گرفته است. در مجموع از ۱۵ واحد تولیدی و صنعتی مورد بررسی در ۱۴ واحد صنعتی آلودگی صوتی مشاهده گردیده به گونه ای که از ۱۴۹ نقطه مورد ارزیابی، ۵۳ درصد(۷۹ نقطه) صدای بالاتر از حد مجاز را داشته اند و حداکثر صدای اندازه گیری شده به میزان ۱۰۹/۵ دسی بل مربوط به آلوم بویر بوده است. در واحدهای صنعتی که کنترل محیطی سر و صدا به صورت استفاده از اتاق کنترل در طول فرآیند پیش بینی گردیده کاهش چشمگیر صدا و دستیابی به حدود قابل تحمل گزارش شده است. قابل ذکر است که در واحدهای صنعتی مورد بررسی هیچگونه آلودگی زیست محیطی ناشی از سرو صدا مشاهده نگردیده است. در ارتباط با تدابیر کنترل صدا در قالب استفاده از وسایل حفاظت فردی، نکته قابل ذکر اینکه دسترسی به گوشی های حفاظتی و الزام کارگران به استفاده از این گوشی ها در واحدهای صنعتی شهر یاسوج بسیار کم رنگ می باشد.