سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: سومین کنفرانس منطقه ای تغییر اقلیم

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمدرضا کاویانی – استاد گروه جغرافیا دانشگاه اصفهان
حسین عساکره – استادیار گروه جغرافیا دانشگاه زنجان

چکیده:

به دنبال پدیده گرم شدن زمین الگوی گردش عمومی و الگوی زمانی – مکانی بارش نیز تغییر یافته است. کاربرد روش های آماری در تشریح تغییرات ابزاری مفید و کارآ به شمار می آیند. از آنجا که بارش به عنوان یک عنصر اقلیمی رفتاری غیر خطیداشته و نیز از توزیع نرمال تبعیت نمی کند. روش های آماری ناپارامتری ابزاری مفید برای بررسی این عنصر اقلیمی است. در این تحقیق روش های خطی در تحلیل رفتار بارش ۱۰۳ ساله اصفهان، به کار گرفته شد و ضمن تشریح، روش ناپارامتری مان – کندال روند غیر خطی نیز مورد توجه قرار گرفته است.
بررسی های انجام شده نشان می دهد که روند خطی، سهمی و … نیز روند حاصل از آزمون رتبه ای در سطح ۰۵/ خطا معنی دار نبوده و بارندگی اصفهان طی ۱۰۳ سال گذشته حاوی رفتاری پایدار بوده و تنها چهار فاز در بارندگی را تجربه نموده است. همچنین کاربرد همبستگی نگار بارش گویای وجود چرخه هایی در بازه های ۴، ۱۰، ۱۱، ۱۳ و ۱۷ ساله می باشد.