سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

جواد دیناروند – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد گروه خاکشناسی دانشگاه شهید چمران و رامین
مصطفی چرم – استادیار گروه خاکشناسی دانشگاه شهید چمران و رامین اهواز
سیروس جعفری – استادیار گروه خاکشناسی دانشگاه شهید چمران و رامین اهواز

چکیده:

در خصوص اصلاح خاکهای شور و سدیمی پیشنهادات متفاوتی ارائه گردیده است که در همه آنها حفظ ساختمان خاک، پایداری خاکدانه ها، افزایش منافذ خاک و اضافه کردن مواد آلی به خاک اهمیت ویژه ای دارند .خاک های سدیمی را می توان به سرعت از طریق آبشویی مقدماتی با آب بسیار شور حاوی مقادیر زیاد Ca 2+ و ۲+مورینیو و همکاران نیزMg بهسازی کرد و سپس با ادامه آبشویی با آب کم نمک تر فرآیند آبشویی را تکمیل کرد معتقدند که اثر تخریبی سدیم وقتی بارز می گردد که نسبت سدیم به کلسیم در خاک به ۳:۱ برسد . همچنین کاهش شوری آب آبیاری از ۰/۵ و به خصوص ۰/۲ dS/m زیان آور بوده و آبشویی املاح کلسیم و منیزیم و درنتیجه افزایش نسبی سدیم را سبب می شود . [ ۲] این امر باعث متلاشی شدن خاکدانه ها و در نهایت تنزل در سرعت نفوذ آب در خاک می گردد . برزگر (۱۳۷۹) رقیق کردن مرحله ای آب بسیار شور حاوی کاتیونهای دو ظرفیتی را بعنوان روشی برای اصلاح خاکها بدون استفاده از مواد اصلاح کننده معرفی و تاکید می کند که در ابتدا آب شور باعث هماوری ذرات خاک و تامین کلسیم برای تبادل با سدیم می شود و وقتی آب شور با آب حاوی غلظت کم املاح مخلوط میگردد نسبت جذب سدیم آب آبیاری به نسبت جذر فاکتور غلظت کاهش می یابد