سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

مجتبی رضایی – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات برنج کشور
حسن شکری واحد – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات برنج کشور
محمدکریم معتمد – استادیار دانشگاه گیلان
ابراهیم امیری – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان

چکیده:

تاکنون مطالعات زیادی به منظوربهینه کردن مصرف وافزایش راندمان کاربرد آب ازطریق آبیاری غیرغرقابی و انجام دور آبیاری یا درشالیزارهای استان گیلان انجام شده استاما گزارشاتی نیز مبنی بر وجود اثرمتقابل کاربردکود و تنش خشکی وتغییر راندمان مصرف کود ازته درشرایط کم آبیاری نیز ارائه شده است درحالیکه برنج درسرتاسر دوره رشد خود به ازت نیاز دارد وعدم مصرف کود ویاعدم جذب آن درهریک از مراحل فیزیولوژیکی گیاه باعث افت عملکرد خواهد شد ازسوی دیگراثرات استفاده غیرعلمی ازکودهای شیمایی وشستشوی این مواددراراضی شالیزاری که باعث آلودگی منابع آبهای زیرزمینی می شود مارا ملزم می کند برای این موضوع چاره ای بیاندیشیم . در این راستا مطالعات انجام یافته نشان می دهدکه می توان دراراضی شالیزاری با تقسیط کودبهعملکرد بالاتری دست یافت اما شکری واحدگزارش کرد عملکرد برنج تحت تاثیر شرایط خاک و محیط درسطوح مختلف فرق می کند . به طوریکه دربعضی از نقاط مصرف ۹۰ کیلو گرم ازت با دو تقسیط مساوی برای ارقام اصلاح شده بهترین عملکرد را داشته است ولی درمناطق دیگربیشترین عملکرد مربوط به تیمار مصرف ۹۰ کیلوگرم کودازته به صورت سرک ومصرف ۲/۵ درصد هیدرو کینون به عنوان بازدارنده بوده است این طرح به منظور یافتن بهترین مدیریت آبیاری برای برنج رقم محلی در استان گیلان، بررسی بهترین مدیریت کودی و همچنین بررسی اثر متقابل مدیریت
کود ازته و مدیریت آب انجام شده است .