سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مهدی پناهیان – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی
احمد توبه – گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه محقق اردبیلی
اسماعیل قلی نژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

به منظور بررسی اثرات آللو پاتیک عصاره گیاهان ذرت ۳۰۱ ، ذرت ۷۰۴ ، سورگوم، جو، گاودانه، ماشک ویونجه بر رشد گیاهچه گندم آزمایشی در سال ۱۳۸۴ در دانشکده کشاورزی دانشکاه محقق اردبیلی بصورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی انجام شد . در دو غلظت ۵۰، ۱۰۰% از عصاره بر مبنای ۰/۱ (یک دهم گرم از مواد آسیاب شده کلیه اندام های آن ها در ۱۰ سی سی آب مقطر که به عنوان عصاره ۱۰۰ درصد در نظر گرفته شد . ولی با محلول های ۵۰ و ۱۰۰ % از محلول های ساکارز که نظیر به نظیر با تیمارها ی محلول گیاهان ذکر شده هم اسمز بودند به روش (چارداکوف ) نیز طرح دیگری انجام گرفت تا اثرات بازدارندگی اسمزی با اثرات آللوپاتیک در این گیاهان ازهم جدا شوند . نتایج نشان داد بین گیاهان مورد بر رسی اثرات آللوپاتیک به ترتیب در یونجه، سورگوم، و ذرت ۷۰۴ وجود داشته بیشترین کاهش طول کلئوپتیل مربوط به عصاره گیاهان یونجه، سورگوم، ذرت ۷۰۴ و طویلترین ریشه بذری مربوط به یونجه، سورگوم، ذرت ۳۰۱ ، ماشک وکاهش تعداد ریشه بیشتر مربوط به عصاره گیاهان یونجه، سورگوم، ذرت هیبرید ۷۰۴ بود . مقایسه میانگین اثرات متقابل محلول های کشت عصاره و ساکارز در غلظت های مختلف نشان داد که کمترین طول کلئوپتیل مربوط به سورگوم و یونجه بود ونیز در طویلترین ریشه بذر بیشترین کاهش مربوط به محلول ۱۰۰ درصد عصاره یونجه گزارش شد عصاره ذرت ۷۰۴ کمتر تعداد ریشه بذری وجود داشت و بعد از آن کمترین تعد اد در عصاره یونجه گزارش شد . وجود پتانسیل آللوپاتیک در این گیاهان احتمال کاهش برخی علف های هرز در صورت کشت این گیاهان، عدم کشت متوالی وهر سال آن ها ونهایتًا در صورت شناساییوخالص سازی مواد آللوپاتیک در تهیه علف کش های طبیعی را محتمل می سازد.