سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

غلامرضا زارعی – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد
اعظم السادات حسینی – کارشناس دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد

چکیده:

در این تحقیق اثر آللوپاتی گیاه علف پرستو برای اولین بار در سال ۱۳۸۳ مورد بررسی قرار گرفته است . علف پرستو گیاهی است پایا، پیچنده و بالا رونده متعلق به تیره استبرق (Asclepiadaceae). گیاه از شهرستان میبد در استان یزد جمع آوری شد . سپس به طور جداگانه ریشه و قسمت هوایی آن خش ک و پودر شد . از پودر ریشه و قسمت هوایی عصاره های آبی ۲، ۵ و ۱۰ درصد تهیه گردید . سپس کشت بذور ۳ گونه علف هرز شامل خرفه ،(Portulaca oleracea) ، سلمه تره (Chenopodium album) و یولاف (Avena sativa) در عصاره های آبی فوق در پتری دیش و بر روی کاغذ صافی صورت گرفت. این تحقیق در طرح کامل تصادفی با ۳ تکرار انجام شد . در هرپتری دیش ۲۰ بذر کشت گردید . ۲۰ بذر نیز در آب مقطر به عنوان شاهد کشت شد . پس از ۷۲ ساعت تعداد بذور جوانه زده در هر پتری دیش شمارش و یادداشت شد . پس از یک هفته در صورت جوانه زدن بذور، ارتفاع گیاهچه ها اندازه گیری گردید . با توجه به آنالیزهای آماری صورت گرفته گیاه علف پرستو دارای خاصیت آللوپاتی می باشد. عصاره آبی ۱۰ درصد قسمت هوایی، قویترین خاصیت آللوپاتی و عصاره آبی ۲ درصد قسمت هوایی ضعیف ترین خاصیت آللوپاتی را نشان داده است. در ادامه خاصیت آللوپاتی قسمتهای مختلف گیاه علف پرستو ازقوی به ضعیف نشان داده شده است : ۱۰ و ۵ درصد قسمت هوایی > ۵ درصد ریشه > ۱۰ درصد ریشه > ۲ درصد ریشه > ۲ درصد قسمت هوایی.