سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین همایش ملی بحرانهای زیست محیطی ایران و راهکارهای بهبود آنها

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

سیده شهناز قاضی میرسعید – کارشناسی ارشد علوم محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
سیدمسعود منوری – دکترای علوم محیط زیست، استادیار دانشکده محیط زیست و انرژی، دانشگاه آز

چکیده:

رشد جمعیت و افزایش شهرنشینی منجر به افزایش تقاضا برای توسعه راههای جدید می شود . ترافیک سنگین شرق تهران فشار زیادی را بر روی شبکه حمل و نقل این شهر وارد می سازد و جاده قدیم تهران – رودهن جوابگوی این مشکل نمی باشد . لذا نیاز به احداث جاده تهران – پردیس در شرق تهران احساس گردیده است .
از طرفی این جاده از منطقه حفاظت شده جاجرود و از مجاورت پارک ملی خجیر عبور می کند . این مناطق دارای ارزشهای استراتژیک و اهمیت ملی هستند که به منظور حفاظت و حراست و ترمیم حیات جانوری و گیاهی و جلوگیری از انهدام تدریجی آنها انتخاب شده اند . لذا می توان احداث جاده جدید در مجاورت و یا داخل این مناطق را دارای اثرات بالقوه احتمالی زیستمحیطی دانست . در این مطالعه برای اندازه گیری و محاسبه شدت و اهمیت اثرات جاده تهران – پردیس بر جانوران پارک ملی خجیر نسبت به انتخاب و اندازه گیری پارامترهای صدا و آلاینده های هوا در ۱۰ ایستگاه اقدام گردید . همچنین از روش های ماتریس ساده و پاستاکیا برای پیش بینی اثرات و ارزیابی آنها در مقایسه با تعریض جاده موجود استفاده به عمل آمد . نتایج تحقیق نشان می دهد که احداث جاده جدید از پیامدهای منفی کمتر و اثرات مثبت بیشتری نسبت به تعریض جاده موجود برخوردار است . برای کاهش پیامدهای منفی طرح مورد نظر راهکارهای مدیریتی ارائه شده است .