سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: کنفرانس ملی مدیریت سیلاب
تعداد صفحات: ۸
نویسنده(ها):
فرهاد یزدان دوست – دانشیار، دانشکده مهندسی عمران دانشکده دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
سیدمحمدمهدی ملائکه پورشوشتری – کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
یاسر طهماسبی بیرگانی – دانشجوی دکترا، دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

چکیده:
مطالعات چند دهه اخیر درارتباط با تغییراقلیم نشان میهد که این پدیده سبب تغییر در روند تاریخی دادههای هواشناسی شده است. بر این اساس استفاده از دادههای تاریخی بارش در طراحی سیستمهای زهکشی آبهای سطحی بدوندر نظر گرفتن اثرات تغییراقلیم مشکلاتی را در آینده بوجود خواهد آورد. در این مطالعه به بررسی اثرات تغییراقلیم بر روند سیلابهای شهری و عملکرد سیستم زهکشی آبهای سطحی در شهرتهران پرداخته میشود. برای بررسی تغییرات اقلیم،مدل اقلیمی IPCM4 تحت دو سناریوی A2 و B1 از مجموعه سناریوهای انتشار هیئت بین دولی تغییراقلیم مورد استفاده قرارگرفته است. یکی از کاستیهای مدلهای اقلیمی بزرگمقیاس بودن مکانی خروجی این مدلها است که جهت رفع ایننقیصه در مطالعات منطقهای از مدلهای ریزمقیاس نمایی استفاده میشود. در این مطالعه از مدل LARS-WG برایریزمقیاس نمایی خروجی مدل اقلیمی IPCM4 استفاده شده است. پس از ریزمقیاس نمایی دادهها با استفاده از روشهای تجربی موجود منحنیهای شدت مدت فراوانی استخراج گردیده و در نهایت با استفاده از مدل بارش رواناب – – SWMM عملکردسیستم زهکشی برای شرایط اقلیمی موجود و دو سناریوی تغییر اقلیم A2 و B1 در شهر تهران مورد ارزیابی قرارگرفت که نتایج به دست آمده نشاندهنده افزایش حجم سیلاب و افزایش تعداد گرههای سیلابی در سیستم زهکشی تحت اثر هر دو سناریوی تغییراقلیم نسبت به وضعیت اقلیمی موجود میباشد