سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مهراب یادگاری – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد
قربان نورمحمدی – استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
هادی اسدی رحمانی – استادیار موسسه تحقیقات خاک و آب تهران
امیر آیینه بند – عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران

چکیده:

به منظور تعیین اثرات سویه های مختلف باکتری R.leguminosarum biovar phaseoli توأم با باکتری های افزاینده رشد بر عملکرد و اجزای عملکرد و تعیین بهترین ترکیب باکتری – رقم آزمایشی به صورت کرت های یکبار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در به ار و تابستان سال های زراعی ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶ در مزرعه آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد انجام شد . فاکتورهای آزمایشی شامل سویه های باکتری Rb-133، Rb-136، Rb-133 + آزوسپیریلیوم، Rb-136 + آزوسپیریلیوم ، Rb-133 + سودوموناس، Rb-136 + سودوموناس توأم با تیمار بدون تلقیح بد ون کود (شاهد ) و تیمار کودی (۱۰۰ کیلوگرم در هکتار اوره ) در کرت های اصلی قرار گرفتند . سه رقم لوبیا قرمز به نام های اختر، گلی و صیاد در کرت های فرعی قرار گرفتند . نتایج حاصله از این طرح مبین وجود اختلاف معن یدار در بین کرت های اصلی در خصوص صفت تعداد غلاف در گیاه، تعداد دانه در غلاف، وزن یک صد دانه و عملکرد دانه بود . ارقام تلقیح شده توأم با سودوموناس بیشترین و تیمارهای شاهد (بدون تلقیح، بدون کوددهی ) کمترین میزان عملکرد را ایجاد نمودند . تأثیرات متقابل بین رقم و باکتری روی عملکرد دانه در سال اول اجرای طرح معن ی داری نبود اما در سال بعد و نیز در تجزیه مرکب اطلاعات برآمده از دو سال اجرای این آزمایش، اختلاف معنی داری در بین این اثرات وجود داشت به طوری که بیشترین عملکرد در تیمار اختر + Rb-133 + سودوموناس و کمترین میزان عملکرد در تیمارهای گلی وصیاد شاهد به دست آمد. نتایج نشان داد همه سویه ها قادر به تولید عملکرد برتر نسبت به شاهد بودند، لیکن ترکیب سویه Rb-133 + سودوموناس بیشترین میزان عملکرد در اثر همزیستی با گیاهان لوبیا را فراهم نمود.