سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

غلامرضا امین زاده – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل
امیر قلی سنجری – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل
امیر یزدان سپاس – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر
شهرام شاهعلی نژاد – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل

چکیده:

در این بررسی ۱۸ ژنوتیپ گندم امبد بخش گندم در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در دو آزمایش مزرعه ای جداگانه که یکی در شرایط آبیاری کامل و دیگری در شرایط تنش خشکی بعد از گرده افشانی در طی دوسال (۱۳۸۳-۱۳۸۵) دراراضی ایستگاه کشاورزی اردبیل انجام گردیدند . نتایج نشان دادند لاین های گندم تحت شرایط آبی در هر دو سال مورد آزمایش دارای اختلاف معنی داری هستند. در حالیکه ارقام و لاین های فوق در شرایط تنش خشکی بعد از گرده افشانی فقط در سال ۸۳-۸۴ دارای اختلاف معنی داری در سطح احتمال ۱% بودند . میانگین عملکرد سالهای ۱۳۸۳-۱۳۸۴ و ۱۳۸۴-۱۳۸۵ به ترتیب در شرایط تنش خشکی ۴/۹ و ۳/۲ تن در هکتار بودند و با افزایش شدت تنش خشکی در سال ۱۳۸۴-۱۳۸۵ که منجر به کاهش متوسط پتانسیل عملکرد دانه در ژنوتیپ های مورد مطالعه گندم شده است به همین خاطر ظهور تفاوت های ژنتیکی در ژنوتیپ های گندم ممکن نشده است. با توجه به معنی دار بودن اثرات متقابل ژنوتیپ در محیط لاین های شماره ۲، ۳ و ۹ کمتر تحت تاثیر عوامل محیطی قرار گرفته و در هر دو شرایط آبیاری کامل و تنش خشکی از تولید عملکرد بالا و پایدار برخودار بودند.