سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

محمدرضا پهلوان – عضو مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی سیستان
غلامعلی کیخا – عضو مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی سیستان
حسین اکبری مقدم – عضو مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی سیستان
غلامرضا اعتصام – عضو مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی سیستان

چکیده:

گندم مهمترین محصول زراعی در جهان و ایران می باشد و اهمیت آن از نظر تولید و تامین نیازهای غذایی انسان بیش از سایر محصولات کشاورزی میباشد. در طی سال های اخیر بهبودروش های مدیریت زراعی به طور موفقیت آمیری عملکرد محصول را افزایش داده است(۴و۱) و با انجام این روش ها کمبود مواد غذایی و سوء تغذیه کاهش یافته است . ولچ و گراهان (۱۹۹۹) یک توازن تغذیه ای جدیدی برای تولید محصول پیشنهاد کردند و بیان کردند که اگرچه تولید گندم در سالهای اخیر کافی بوده است ولی از لحاظ توازن عناصر غذایی پیشرفت کافی نداشته است.
کمبود عناصر ریزمغذی را در انسان می توان از طریق افزایش غلظت آن در غلات برطرف نمود (۲). ایلماز و همکاران (۱۹۹۷) با استفاده از روشهای مختلف مصرف سولفات روی در ارقام مختلف گندم نتیجهگرفتند که مصرف سولفات روی نه تنها عملکرد را به میزان قابل توجهی افزایش داد بلکهغلظت این عنصر در دانه گندم نیز افزایش یافته وسبب غنی سازی دانه میشود (۶). مقدار زیادی از اراضی منطقه سیستان به دلیل بالا بودن PHوپایین بودن مواد آلی خاک دچار کمبود عناصر ریزمغذی می باشد که سبب کاهش غلظت این عناصر در دانه گندم می گردد. این آزمایش به بررسی تاثیر کاربرد روی، آهنو منگنز بر غلظت این عناصر در دانه و یافتن روشی که بتوانغلظت این عناصر را در دانه گندم افزایش داد پرداخته است.