سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

عزیز مجیدی – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان غربی،
محمدرضا دیلمقانی – دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده کشاورزی، گروه خاکشناسی
محمد جعفر ملکوتی – دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده کشاورزی، گروه خاکشناسی

چکیده:

هدف از انجام این آزمایش بررسی اثرات روی و آهن بر عملکرد ارقام مختلف گندم بود. طرح تحقیقاتی بصورت آزمایشات کرت های خرد شده در قالب بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی میاندوآب در سال زراعی ۸۳-۱۳۸۲ به اجرا گذاشته شد.کرت های اصلی مربوط به تیمار های کودی شامل مقادیر: شاهد (نیتروژن، فسفر و پتاسیم)؛ شاهد + سولفات روی ( ٥٠ کیلو گرم در هکتار)؛ شاهد + سولفات روی ( ١٠٠ کیلو گرم در هکتار)؛ شاهد + سکوسترین آهن( ٢٥ کیلو گرم در هکتار)؛ شاهد + سکوسترین آهن( ٥٠ کیلو گرم در هکتار)؛ شاهد + سولفات روی ( ٥٠ کیلو گرم ) + سکوسترین آهن ( ٢٥ کیلوگرم)؛ شاهد + سولفات روی ( ٥٠ کیلو گرم ) + سکوسترین آهن ( ٥٠ کیلو گرم)؛ شاهد + سولفات روی ( ١٠٠ کیلو گرم ) + سکوسترین آهن ( ٢٥ کیلو گرم)؛ شاهد + سولفات روی ( ١٠٠ کیلو گرم ) + سکوسترین آهن ( ٥٠ کیلو گرم) و کرت های فرعی شامل ارقام مختلف گندم به ترتیب شامل الوند، دوروم سیمینه ، زرین، C75-5 و C73-20 بودند . اثر تیمارهای کودی بر عملکرد دانه در سطح پنج درصد معنی دار گردید (۰/۰۵=α) . بیشترین مقدار عمل کرد دانه در تیماردوم حاصل شد که با تیمار سوم و هشتم در یک کلاس قرار گرفت.همچنین تفاوت کاملا معنی داری بین ارقام از این نظر وجود داشت (۰/۰۱=α) اثرات متقابل کود و ارقام از نظر آماری بر عملکرد دانه معنی دار نبود (۰/۰۵=α).