سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

امیر ناصرین –
هادی معاضد –

چکیده:

روزبه روز برجمعیت جهان افزوده می شود و نیاز به تولید موادغذایی بیشتر می شود. برای پاسخگویی به این افزایش تقاضا درسالیان آتی دو راه اصلی وجود دارد: باید بر میزان اراضی زیرکشت افزود یا میزان تولید درواحدسطح را افزایش داد. بدلیل نامناسب بودن توزیع زمانی ومکانی بارشها، درپیش گرفتن هرکدام از این دو راه مستلزم انجام عملیات آبیاری است. عملیات آبیاری با برداشت آب از مخازن چرخه هیدرولوژیک را برهم زده وموجب تغییراتی در تنوع زیستی در منطقه میشود. درمناطق مرطوب بدلیل برطرف کردن حالت ماندابی ودرمناطق خشک ونیمه خشک بدلیل برقراری موازنه نمک، عملیات زهکشی به بخش جدایی ناپذیر آبیاری تبدیل شده است.زه آبهای کشاورزی نه تنها حاوی مقادیر زیادی نمکهای محلول هستند بلکه شامل ریزمغذی ها وعناصرسنگین هستندکه هرکدام از اینها درغلظتهای کم نیز می توانند برای گیاهان وجانوران وحتی انسان ایجاد سمیت کنند. آلودگیهای ناشی از مواد شیمیایی مورد استفاده در اراضی فاریاب مثل کودها(عمدتا نیترات)، آفت کش ها،قارچ کش ها وعلف کش ها می تواند موجب آلودگی شدید منابع آب زیرزمینی وسطحی شوند. استفاده ازسموم وکودها بمقدار موردنیاز ودرزمان بهینه برای ازبین بردن آفات وعلفهای هرز و رشد مناسب گیاه راه مهمی برای کاهش ایجادآلودگی در محیط می تواند باشد. تمامی راههایی که به کاهش نشت و درنتیجه نفوذعمقی و رواناب ومیزان آب زهکشی منتهی می شوند قادر به کاهش ا انتقال آلاینده ها از مزارع هستند. دراین مقاله سعی داریم اثرات زیست محیطی آبیاری را بررسی نموده وراهکارهایی راجهت کاهش تبعات آن بر محیط زیست ارائه نماییم.