سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پنجمین همایش زمین شناسی مهندسی و محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رضا طلائی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل
حمیدرضا پیروان – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری

چکیده:

آنتیموان در اثر فرایندهای طبیعی میتواند در محیطهای مختلف پراکنده شود . این عنصر در نمونههای زیست محیطی و ژئوشیمیائی اکثراٌ بصورت Sb(III) و Sb(V) حضور دارد . این عنصر بعنوان آلوده کننده سمی محیط زیست شناخته شده و در ایجاد سرطان نقش موثری دارد . منشاء اصلی آلودگیهای زیست محیطی آنتیموان حاصل از معادن و محلهای فرآوری مواد معدنی است . مناطق مینرالیزه و آلتره شمال مشکین شهر بعنوان محل تمرکز آنتیموان با غلظتهای بالا شناخته شده است . خاک را نمیتوان از آلودگی محیط زیست مستثنی نمود زیرا خاک و آب هم از ارکان مهم محیط زیست محسوب میگردند . خاک آلوده میتواند آبهای سطحی و زیر زمینی را نیز آلوده نماید . گیاهان نیز میتوانند با جذب این عنصر از خاک و آب، آلوده گردند . نمونههای خاک از لایههای سطحی خاک و نمونههای آب از چشمهها، چاهها و آنالیز شدهاند . مقایسه مقادیر به دست آمده از خاکها و آبهای منطقه با استانداردهای جهانی ICP رودخانهها جمع آوری و سپس به روش عناصر و زمینه محلی نشان میدهد که مقدار آنتیموان درخاک و آبهای سطحی این منطقه تمرکز یافته است . هرچند رفتار عنصر آنتیموان در خاک مانند عناصر کم تحرک است، اما وابستگی رفتار ژئوشیمیائی آن به شرایط pH و Eh محیط، سبب افزایش بیش از حد غلظت این عنصر در آبهای سطحی منطقه شده است