سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش علمی کاربردی راههای مقابله با سرمازدگی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

منصور شاکری – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی یزد

چکیده:

درخت انار اصولا یک میوه گرمسیری تا نیمه گرمسیری است و در نواحی ساحلی و مرطوب بصورت درخت همیشه سبز می باشد، ولی در نواحی خشک با زمستانهای سخت بصورت درخت خزان دار است . مناطقحاشیه کویر، با زمستان های سرد و تابستانهای گرم وخشک، مناطق اصلی کشت و کار و تولیداقتصادی انار کشور را تشکیل می دهند. از جمله ویژگی های این مناطق وقوع سرمایخبندان های شدید در بعضی از سالها می باشد. سرمای دیررس بهاره سال جاری (۱۳۸۴) و سرمای زودرس سال ۱۳۶۶ از آن جمله می باشد. هرچند تعداد وقوع سرمای بهاره فراوان تر و بدلیل سرعت عمل، توجه بیشتری را بهخود معطوف می دارد، اما خسارت ناشی از سرمای زودرس پاییزه بسیار شدیدتر می باشد.
در سال ۱۳۶۷ خشکیدگی وسیع و کم سابقه ای در انارستان های یزد شیوه یافت ، بطوریکه شدت خسارت در بعضی از باغها به بیش از ۸۰ درصد رسید و تعدادی از انار کاران مجبور شدند باغهای خود را کف بر کنند. علائم اولیه عارضه به صورت زردی، کم برگی و پژمردگی در بهار ظاهر می شود. پوست درخت در ناحیه طوقه از بین رفته، متورق شده و از تنه جدا می گردد. این نشانه ها اکثرا در سمت جنوب تنه دیده می شود. در صورتی که آلودگی شدید باشد و درخت موفق به ترمیم بافت آسیب دیده نگردد، در اواسط تابستان برگها ریزش نموده یا روی درخت سبز خشک یا زرد خشک شده و میوه بر روی شاخه های خشکیده باقی می ماند. ریشه این درختان سالم و پاجوش زیادی تولید می کند و در صورتی که مراقبتهای زراعی مناسب اعمال گیرد، این پاحوشها می توانند بعد از چند سال به مرحله تولبد اقتصاد برسند. در این مقاله به مرور قسمتی از بررسیهای انجام شده و نتایج حاصل از چهار سال تحقیق روی این عارضه می پردازیم.