سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

جعفر شهابی فر – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی قزوین

چکیده:

سطح زیر کشت ذرت در ایران حدود ۱۱۸۶ هزار هکتار با متوسط ۶۲۰۰ کیلوگرم در هکتار است. استان قزوین با داشتن پتانسیل تولید بالا حدود ۴۱۰۰ هکتار مزارع ذرت اعم از دانه ای یا علوفه ای را بخود اختصاص داده است. که متوسط عملکرد آن حدود ۶۶۰۰ کیلوگرم در هکتار می باشد گوگرد از لحاظ مقدار مورد نیاز گیاه پس از نیتروژن، فسفر، پتاسیم وکلسیم قرار می گیرد. ضرورت گوگرد در رشد گیاهمدتهاست شناخته شده ولی متاسفانه اطلاعات کمی در زمینه قابلیت استفاده ترکیات گوگرد در خاکها موجود است. رویبه عنوان جزء ساختمانی بعضی از آنزیم ها بوده و در فعالیت های آنزیمی گوناگون شرکت دارد. گوگرد و سایر مواد اسیدزا و روی با کاهش pH خاک می توانند قابلیت جذب بیشتری پیدا کنند (۱).
پژوهشگران گزارش کردند که مصرف روی به طورمعنی داری تولید ماده خشک گیاهی را در ذرت افزایش داده است (۵).
در یک آزمایش گلخانه ای تاثیر گوگرد را در سه خاک (آهک، خنثی و اسیدی) بر رشد و ترکیبات شیمیایی ذرت مورد بررسی قرار دادند. آنان گزارش کردند که جذب روی توسط گیاه در خاک آهکی نسبت بهشاهد قابل ملاحظه بود، ولی در دو خاک دیگر چشمگیر نبود (۲). مصرف گوگرد تا سطح ۸۰ کیلوگرم در هکتار با افزایش عملکرد دانه ذرت وغلظت گوگرد برگ همراه بوده است (۳) برخی از گزارشاتحاکی ازاین است که مصرف سالانه ۱۳/۴ کیلوگرم روی در هکتار افزایش قابل ملاحظه در غلظت روی در بافت گیاهی ذرت دریک دوره ۵ ساله داشته است . (۴) هدف از این تحقیق تاثیر سطوح مختلف گوگرد و روی بر خواص کمی و کیفی ذرت دانه ای می باشد.