سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش علمی کاربردی راههای مقابله با سرمازدگی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

اسدالله علیزاده – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان غربی
قاسم حسنی – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان غربی

چکیده:

انگور از گیاهانی است که از گذشته های دور در ایران کشت می گردد. این درخت در سطحی حدود ۲۷۰ هزار هکتار در نواحی مختلف کشور کشت شده و با تولید سالانه حدود ۲ میلیون و پانصد هزار تن در گروه محصولات باغبانی از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد. بطوریکه امروز صدها هزار کشاورز ایرانی زندگی خود را از تولید و عرضه این محصول می گذرانند. انگور دومین محصول عمده باغبانی استان آذربایجان غربی با سطح زیر کشت حدود ۲۰ هزار هکتار (۷ درصد کل کشور) می باشد. که حدود ۵ هزار هکتار بصورت دیم و ۱۵ هزار هکتار آن به صورت آبی کشت شد است، متوسط تولید سالیانه استان در حدود ۲۰۰ هزار تن می باشد.
یکی از مهمترین مسایل ومشکلات انگور کاری ایران، خسارت سرماهای زمستانه و بهاره می باشد که کاهش عملکرد را در سالهای وقوع سرما به دنبال دارد. پائین بودن عملکرد هم به دلیل عدم رعایت اصول کاشت و داشت و مکانیزه نبودن تاکستانها و هم بدلیل خسارت سرما در نوع سیستم پرورشی می باشد. این عامل اصلی به همراه بالا رفتن هزینه های داشت و برداشت سبب غیر اقتصادی شدن تاکستانها گردیده بطوریکه هم اکنون آبیاری از تاکستانهای ایران که با رنج و مراقبتهای سالیان متمادیگذشتگان ما به میراث رسیده در حال اضمحلال و نابودی است.