سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

رمضانعلی علی تبار – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران
مه لقا قربانلی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران – شمال
نیر اعظم خوش خلق سیم – موسسه تحقیقات بیوتکنولوژی گیاهی ایران
رضا ضرغامی – موسسه تحقیقات بیوتکنولوژی گیاهی ایران

چکیده:

یکی از مهم ترین عوامل محدود کننده محیطی برای جوانه زدن بذر شوری است زیرا وجود بیش از حد نمکهای محلول در خاک ممکن است مانع جوانه زدن بذر شود . با آزمون جوانه زنی در محیطی باشوری معین می توان گونه های متحمل به شوری را شناخت. لذا به همین منظور آزمایشی بصورت فا کتوریل در قالب طرح بلوک های کاملا تصادفی در سه تکرار و چهار تیمار شوری (۰، ۱۰۰، ۲۰۰ و ۳۰۰ میلی مول نمک کلرید سدیم ) برروی سه رقم جو اصلاح شده (والفجر ، ما کویی، و گرگان ٤) در موسسه بیوتکنولو ژی گیاهی ایران اجراء گردید . دراینآزمایش درصد جوانه زنی، طول، وزن تر وخش ک ریشه اولیه و محور روی لپه اندازه گیری و نتایج بشرح ذیل ارائه گردید . بیشترین درصد جوانه زنی در سطح شوری ( ٣٠٠ میلی مول کلرید سدیم ) وبیشترین میزان ازنظر طول ریشه اولیه و محور روی لپه به ترتیب ۵/۷۷ و ۶/۴۸ سانتی متر از رقم ما کویی حاصل شد طول محور روی لپه نسبت به طول ریشه اولیه بیشتر تحت تاثیرشوری قرار گرفت که از تیمار ١٠٠ میلی مول کلرید سدیم کاهش ۲/۵ درصد طول ریشه اولیه و کاهش ۳۳/۵ درصد طول محور روی لپه بدست آمد . بیشترین عمل ک رد از نظر وزن تر وخشک ریشه اولیه وزن تر محور روی لپه از رقم ما کویی بدست آمد . با افزایش تنش شوری کاهش معنی داری بر روی وزن خشک محور روی لپه مشاهده شد . رقم گرگان ٤ با ۶۹/۷ گرم نسبت به ارقام دیگر مشاهده گردید. عملکرد وزن خش ک محور روی لپ ه از تیمار ١٠٠ میلی مول کلرید سدیم نسبت به شاهد ٢٥ درصد کاهش داشت.