سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۲۲

نویسنده(ها):

صدرالدین علی پور – کارشناس ارشد مدیریت محیط زیست
آزاده میر – دانشجو ی کارشناسی ارشد مدیریت محیط زیست

چکیده:

تردد خودروهای فرسوده درشهرها علاوه بر، بر هم زدن چهره شهر، اضافه نمودن مشکلات ترافیکی و مجهز نبودنم این خودروها به سیستم های کنترل آلاینده و تعلق تکنولوژی آنها به سالها قبل، باعث مصرف اضافه و بیهوده سوخت به خصوص بنزین (که قسمتی از آن وارداتی است) و افزایش آلودگی هوای شهرها می گردد. میازن مصرف سوخت در خودروهای فرسوده تا دو برابر خودروهای نو و استاندارد میباشد.
نگاهی به آمارهای رسمی، تبعات استفاده از خودروهای فرسوده را به خوبی روشن می کند. برابر آمارهای اعلام شده متوسط روزانه بنزین در تهران در شش ماهه نخست سال ۱۳۸۲ برای بیش از سه میلیون خودرو، ۱۱ میلیون و ۱۴۳ هزار لیتر بوده در حالی که در این رقم در مدت مشابه سال ۱۳۸۳ به ۱۱ میلیون و ۸۷۷ هزار لیتر رسیده و ۶/۷% رشد توسعه داشته است. و در سال ۱۳۸۴ به حدود ۱۲ میلیون لیتر رسیده است. رشد بنزین تنها در تهران مشهود نیست بلکه در کل کشور نیز مصرف بنزین در شش ماههنخست سال ۱۳۸۳ در مقایسه با مدت مشابه در سال ۱۳۸۲، حدود ۸/۸% رشد داشته است. همچنین آمارها نشان می دهد مصرف روزانه بنزین از سال ۱۳۷۵ تا سال ۱۳۸۲ بیش از ۷۰% رشد داشته است.
بنابراین طرح از رده خارج کردن خودروهای فرسوده لازم و ضروری به نظر می رسد و این در حالی است که خودورهای فرسوده موجود محصول زمانی است که میزان خودرو در حد صفر و تولید داخلی بسیار پایین بوده است. حال باید به این مسئله توجه نمود که باوجود میزان بالای تولید در داخل و واردات خودرو در آینده تعداد خودروهای فرسوده چه میزان خواهد بود.