سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دوازدهمین کنفرانس دانشجویی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حسین میسمی – کارشناس ارشد مهندسی آب و فاضلاب دانشگاه صنعت آب و برق شهید عباسپور
عبدا… رشیدی – استادیار گروه مهندسی آب و فاضلاب دانشگاه صنعت آب و برق شهید عباسپور
جواد روستایی – کارشناس مهندسی آب و فاضلاب دانشگاه صنعت آب و برق شهید عباسپور
ابوالفضل زرنگاریان – کارشناس مهندسی آب و فاضلاب دانشگاه صنعت آب و برق شهید عباسپور

چکیده:

برگشت پساب شستشوی معکوس صافی ها یکی از مشکلات عدیده ای است که دربهره برداری از سیستمهای تصفیه به همراه صاف سازی آب بروز می نماید. با برگشت پساب تجمع آلودگی هاییی نظیر انواع کیستهای مختلف، تی-او-سی، کدورت و افزایش تولید تری هالومتان در بعد از کلرزنی را شاهد می باشیم، که باعث کاهش کیفیت آب و صرف هزینه های اضافه می گردد. عدم برگشت پساب صافی نیز در کشورهایی نظیر ایران که با کم آبی روبرو هستند باعث ازدست رفتن منابع وسیعی از آب می گردد که استحصال آن مشکل می باشد. در این تحقیق ضمن بیان راهکارهای مختلف در جهت استفاده مجدد از پساب شستشوی معکوس صافی ها نظیر حوضهای ته نشینی، افزودن پلیمر، افزایش حجم حوض ته نشینی اولیه جهت برگشت پساب به سیستم برگشت درصدی از جریان به آب خاکم اصلی و دفع پساب با دوره های زمانی مشخص حتی در فصول گرم سال که مشکل کمبود آب وجود دارد توصیه گردیده است. چرا که با آزمایش روی نمونه های پساب که برای مدت زیادی برگشت داده می شد، مشاهده شد که پساب درصد تی-او۰سی و به تبع آن بعد از کلرزنی درصد تری هالو متان بیشتری نسبت به دوره هایی دارا بود که دفع پساب نیز صورت می گرفت ولی در دوره های ۲۴ ساعته تغییر شدیدی در شاخصه های تحقیق که عبارت بودند از تی-او-سی، کدورت، اندازه ذرات و پ-هاش ایجاد نگردد.