سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

جعفر شهابی فر – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی قزوین

چکیده:

انگور یکی از مهمترین محصولات باغی در دنیا و ایران به شمار می رود. بر اساس آمار فائو (۲۰۰۲) میزان تولید انگور درجهان ۶۳/۳۹ میلیون تن با متوسط عملکرد ۸۴۴۶ کیلوگرم در هکتار است (۶). سطح زیر کشت این محصول در کشور در حدود ۲۸۸۰۰۰ هکتار با میزان تولید ۲۳۴۲۰۰ تن برآورد شده است. که با میزان عملکرد ۹/۵ تن در هکتار می باشد. ایران از نظر تولید انگور مقام هشتم و از نظر تولید کشمش مقام دوم جهانی را دارا است. که در درآمد ارزی کشور سهم عمده ای را ایفا می نماید. در استان قزوین نیز که یکی از قطب های تولید این نبات در کشور محسوب می گردد، با داشتن حدود ۲۸۰۰۰ هکتار که قسمت عمده آن در شهرستان تاکستان (حدود ۲۵۰۰۰ هکتار) با متوسط عملکرد ۱۲ تن در هکتار اهمیت آن در اقتصاد استان مشخص می گردد. در این استان ارقام متعددی از انگور تحت کشت بوده که از جمله آنها میتوان به ارقام بیدانه سفید، قرمز، عسگری، فخری، چفته، شصت عروس، ریش بابا، گزندایی، ملایی، مهدیخانی، صاحبی، شاهانی، شاهرودی، گوری، کره بی و احمدی اشاره نمود که ارقام غالب همانا بیدانه سفید و قرمز می باشد. (۱و۲)
مصرف بهینه و همه جانبه کودهای شیمیایی نقش مهم و چشمگیری در افزایش خصوصیات کمی و کیفی محصولات زراعی و باغی از جمله انگور داشته که موارد ذیل قابل ذکر است:
– باچا و همکاران (۱۹۹۵) در آزمایشی که در سالهای ۱۹۹۳- ۱۹۹۲ انجام دادند، محلول پاشی کلاتهای اهن و روی و منگنز را بر روی عملکرد و کیفیت انگور مورد مطالعه قرار دادند. ارقام مورد مطالعه در این پژوهش تامپسوت سیدلس (Thompson Seedless) و رومی رد (Rone Red) که در خاک های آهکی اطراف عربستان سعودی کشت شده بودند، بود. نتایج حاصله از طرح نشان داد که درگیاهانی که در آنها محلول پاشی برگی شده بود در هر دو کولتیوار که یکبار (قبل از گلدهی) ، دوبار (قبل از گلدهی و بعد از تشکیل میوه) و یا سه بار محلول پاشی (قبل از گلدهی و بعد از تشکیل میوه و در طی رشد حبه ها) با مخلوطی از کالتهای آهن، روی و منگنز تیمار شده بودند افزایش عملکرد و کیفیت در هر دو کولتیوار به ویژه در سال دوم آزمایش چشمگیر بود. این محققین نشان دادند که میوه های گیاهان تیمار شده اختلاف قابل ملاحظه ای در وزن، طول و قطر حبه ها نسبت به شاهد داشتند (۵).
– در تحقیقی که در سالهای ۱۹۸۴-۱۹۸۰ بر روی انگور در آمریکا (ایالت واشنگتن) انجام شد تاثیر عناصر ریز مغذی و ماکرو N,P,K,S,Zn,B بر روی خواص کمی و کیفی انگور مورد مطالعه قرار گرفت نتایج حاصله نشان داد که با افزایش روی اثری ا زکمبود آن که سبب کوچک ماندن حبه ها میگردید مشاهده نشد. (۴)
– مستشاری و شهابیان (۱۳۷۸)، در طرحی تحقیقاتی که در استان قزوین انجام شد، در بررسی تاثیر برخی عناصر غذایی ماکرو و میکرو در بهبود کمی و کیفی انگور بیدانه گزارش کردنتد که بیشترین میزان عملکرد انگور از تیماری که درآن از گوگرد و سایر عناصر ریزمغذی استفاده شده وبد، به دست آمد . همچنین استفاده از گوگرد، پتاسیم و ریزمغذیها تاثیر مهمی در افزایش درصد قند آب میوه داشت. (۳)
به دلیل اهمیت مصرف بهینه کودهای شیمیایی در تغذیه انگور و لزوم مصرف کودهای حاوی عناصر گوگرد و ریزمغذیها با توجه به شرایط حاکم بر خاک این طرح مطالعاتی در یکی از باغات شهرستان تاکستان به مرحله اجرا درآمد.