سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

یعقوب حبیب زاده – کارشناس ارشد سازمان جهاد کشاورزی استان آذربایجان غربی

چکیده:

به منظور بررسی صفات کمی ژنوتیپ ماش ، آزمایشی در تابستان سال ١٣٧٩ در مزرعه تحقیقاتی گروه زراعت واصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز به صورت فاکتوریل (۳×۴) در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار انجام شد . در این آزمایش فواصل بین بوته ها روی ردیف در چهار سطح ۱۵، ۲۰، ۲۵ و ۳۰ سانتی متر با فاصله ثابت ٥٠ سانتی متربین ردیفها (به ترتیب تراکم ها ی معادل ۱۳۳۳۳۳، ۱۰۰۰۰۰، ۸۰۰۰۰ و ۶۶۶۶۷ بوته در هکتار) و سه لاین پرتو، VC-1973A و ۳۲-۶۲-۱ مورد مطالعه و ارزیابی قرار گرفته اند . در طول مراحل مختلف رشد گیاه با ٦ بار نمونه برداری از سطح مزرعه، وزن خشک اندام هوایی، وزن خشک برگ، وسطح برگ اندازه گیری شد و در مرحله رسیدگی فیزیولو ژیکی عملکرد دانه بدست آمد . نتایج این بررسی نشان داد که در بین ارقام ، لاین VC-1973A کمترین سطح مخصوص برگ (بیشترین ضخامت برگ) و لاین پرتو بیشترین سطح مخصوص برگ (کمترین ضخامت برگ) را داشت و لاین ۳۲-۶۲-۱ با بالاترین عمل کرد دانه ( ١٧٢٣ کیلوگرم در ه کتار)، وزن خشک برگ و شاخص سطح برگ نسبت به دو لاین دیگر برتری داشت در حالیکه لاین پرتو پایین ترین عمل کرد دانه ( ١٤٣٩ کیلوگرم در هکتار) را تولید کرد. فواصل ٢٠ و ٣٠ سانتی متر بین بوته ها روی ردیف به ترتیب بالاترینعملکرد دانه ( ١٧١٣ کیلو گرم در ه کتار ) و پائین ترین عمل کرددانه( ١٣٧٩ کیلوگرم در هکتار) را تولید نمودند . با افزایش فاصله بوته (کاهش تر اکم) ضخامت برگ و عملکرد دانه تک بوته افزایش یافت. با کاهش فاصله بوته روی ردیف وزن خشک برگ (LDW)، شاخص سطح برگ (LAI) و سطح مخصوص برگ (SLA) افزایش یافت . با توجه به اهمیت سطح مخصوص برگ (SLA) در افزایش عملکرد دانه می توان نتیجه گرفت که بخش عمده ای از افزایش عمل کرد دانه ( ۱۵۸۹ کیلو گرم در هکتار ) در لاین VC-1973A در نتیجه کاهش SLA (افزایش ضخامت برگ ) بوده و توصیه می شود در انتخاب لاین ها همانند شاخص سطح برگ به عنوان یک شاخص مهم در نظر گرفته شود.