سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

غلامرضا مرادی – گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی مهندسی ، دانشگاه رازی، کرمانشاه
روح الله قانعی – گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی مهندسی ، دانشگاه رازی، کرمانشاه
فریدون یاری پور – بخش تحقیقات کاتالیست شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی، مرکز اراک
محمد لعلی – بخش تحقیقات کاتالیست شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی، مرکز اراک

چکیده:

دی متیل اتر (DME) یکی از بهترین گزینه ها برای بهره برداری از منابع انرژی فسیلی (بعنوان جایگزینی LPG، سوخت دیزل و …) است، که می تواند به دو روش مستقیم و غیر مستقیم تولید گردد. به دلیل کمتر بدون قیمت نهایی این ماده در تولیدی به روش مستقیم، این روش بیشتر مورد توجه است. در این روش گاز سنتز روی کاتالیستهای ترکیبی که متشکل از دو بخش سنتزمتانول و آبگیری از متانول است، مستقیما به DMEتبدیل می گردد. از مهمترین مزایای این روش افزایش چشمگیر تبدیل CO و به دنبال آن راندمان تولید DME به واسطه ایجاد همکاری مثبت بین واکنشهای درگیر در فرایند به سمت تولید بیشتر، می باشد. تلاشهای زیادی برای اصلاح فرایند و کاتالیستهای آن در حال انجاماست. در این تحقیق ۹ کاتالیست ترکیبی متفاوت از اختلاط فیزیکی سه نوع کاتالیست صنعتی متانول (ساخت شرکتهای ICI , SusChemi, KMT) و سه نوع کاتالیست آبگیری (H-MFI-90, H-MOR-10, ?? – Alumina) تهیه شده است. کاتالیستهای یاد شده ضمن شناسایی به روشهایی نظیر XRD, XRF, BET در میکروراکتور دوغابی در دمای ۲۴۰ درجه سانتی گراد و فشار ۴۰bar با دور همزن ۱۶۰۰RPM با خوراک H2/CO/N2=64/32/4 با دبی ۱۰۰۰ml/g car.h تست گردید. بر اساس نتایج حاصل، کاتالیست آبگیر H-MFI-90 به دلیل دارا بودن آلومینوسیلیکات قدرت آبگیری قابل ملاحظه نسبت به دو گونه دیگر دارد. لذا اختلاط H-MFI-90 با کاتالیست های متانول ساز خصوصا KMT,ICI عملکرد خوبی نشان می دهد. کاتالیست ترکیبی H-MFI-90 و ICI بیشترین تبدیل CO در یک گذر برابر ۸۲/۸ درصد و بیشترین نرخ تولید DME به اای واحد جرم کاتالیست را دارد.