سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی بتن و توسعه

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمود مقیمی – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات بتن ایران
جواد برنجیان – استادیار گروه عمران دانشکده فنی بابل دانشگاه مازندران
کامران نعمتی – دانشیار دانشکده فنی دانشگاه واشینگتن

چکیده:

بتن ضایعاتی حاصل از تخریب سازه ها را می توان دوباره خرد نموده، به عنوان سنگدانه در ساخت بتن استفاده کرد. با بکاربردن بتن بازیافتی ، از مشکلات زیست محیطی ناشی از خرده بتن های انباشته شده درسطح زمین کاسته می شود و همچنین از استخراج بی رویه مصالح سنگی از طبیعت، جلوگیری می گردد.در این تحقیق اثر میکروسیلیس و فوق روان کننده در بتن بازیافتی ساخته شده ا ز خرده بتن، مورد بررسی قرار گرفته است .بتن هایی با مقاومت معلوم برای بازیافت در نظر گرفته شد ومقاومت های فشاری ، کششی و مدول الاستیسیته بتن های بازیافتی و نرمال با استفاده از میکروسیلیس و فوق روان کننده وبدون آن باهم مقایسه شد . ۱۰۲ عدد نمونه با ۶ طرح اختلاط مختلف که مواد سیمانی در همگی ثابت است و فاکتور تعیین کننده اختلاف آنها شامل نوع سنگدانه (طبیعی، بازیافتی، ترکیب ی از این دو) و همچنین استفاده یا عدم استفاده از افزودنی می باشد. تحلیل نتایج آزمایشها نشان می دهد که در اغلب طرح ها استفاده از میکروسیلیس و فوق روان کنند ه باعث دستیابی به بتن بازیافتی با مقاومت فشاری وکششی بیشتر، نسبت به بتن نرمال میگردد.