سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

رضا خادم حسینی – دانشگاه علم و صنعت ایران، کارشناسارشد
مهدی دیواندری – دانشگاه علم و صنعت ایران، استادیار
سیدمحمدعلی بوترابی – دانشگاه علم و صنعت ایران، استاد

چکیده:

در این تحقیق تأثیر افزودن آلومینیم در مقادیر ۱ و ۲ درصد وزنی بر قابلیت آستمپرینگچدن نشکن متداول حاوی ۳ تا ۳/۳ درصدکربن و حدود ۲/۴ درصد سیلیسیم درمقایسه با حالت بدون الومینیم مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور جهت بررسی آستمپرپذیری، ۶ ضخامتمختلفبا اندازه های ۱۰ ، ۱۵ ، ۲۰، ۲۵ ، ۳۰، ۴۰ میلیمتر مورد استفاده قرارگرفت. عملیات استنیته دردمای ۹۲۵درجه به مدت ۲ ساعت و عملیات استمپر در دودمای ۳۱۵ و ۳۷۰ درجه سانتی گراد بهمدت ۲ ساعت انجام شد. مطالعات متالوگرافی انجام شده با کمک میکروسکوپ نوری نشان می دهد که افزایشآلومینیم بطور آشکاری آستمپرپذیری را افزایشداده است. در حالیکه ساختار زمینه نمونه بدون آلومینیم با ضخامت ۳۰ میلیمتر کام ً لا پرلیتی است، در نمونه های مشابه حاوی آلومینیم، تنها ۱ درصد پرلیت تشکیل شده است. همچنین نتایج بدست آمده بر افزایشآستمپرپذیری با کاهشدمای آستمپر در هر دو نوع چدن نشکن آلیاژی و غیر آلیاژی دلالتدارد