سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پانزدهمین کنفرانس سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

علیرضا جهانگیریان – استادیار دانشکده هوافضای دانشگاه صنعتی امیرکبیر
علی گلستانی – کارشناس ارشد آنالیز عددی دفتر طراحی شرکت هسا

چکیده:

در این مقاله به بررسی اثر باریکشوندگی پره و افزایش تعداد پره بر کارایی بالگرد در پرواز ایستا پرداخته شده است . بدین منظور معادلات حاکم بر جریان تراکمپذیر لزج به روش عددی حل شده و از مدل توربولانس κ-ε استفاده شده است . معادلات مزبور با استفاده از یک متد حجم محدود صریح حل می – گردد و شبکه اطراف روتور یک شبکه بیسازمان است .. در ابتدا روش حل برای پره ای که نتایج تجربی آن موجود بود با عدد ماخ ۰/۶۵ و زاویه گام ۸ درجه، مورد بررسی قرار گرفت . پس از اطمینان از تطابق نتایج حل عددی با داده های تجربی روش فوق برای پره بالگردی خاص، استفاده و اثر باریکشونگی و افزایش تعداد پره بر بهبود عملکرد آیرودینامیکی آن مورد بررسی قرار گرفته است