سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهاردهمین کنفرانس سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

آرین تبری – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی مکانیک
هیوا خالدی – دستیار آموزشی دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی مکانیک
علی حاجیلوی بنیسی – دانشیار دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی مکانیک

چکیده:

افزایش دمای ورودی توربین موج ب افزایش بازدهی توربین گاز می شود ولی از طرفی نواحی در معرض گازهای گـرم نیاز به خنک کاری دارند که با افزایش میزان خنک کاری راندمان کاهش می یابد . از ایـن رو مدلـسازی تـوربین گـاز همراه با خنک کاری از اهمیت ویژه ای برخوردار است . در این مقاله، مدل خنک کاری برای محاسبه هـوای موردنیـاز جهت خنک کاری، افت فشار و دمای سکون و نسبت فشار طبقات ارائه می گردد .
نتایج حاصل از اجرای کد رایانه ای برای دو توربین گاز ب ا داده های سازنده ارزیابی می شود تـا کـارایی مـدل اثبـات گردد . به کمک این مدل بهبود در خنک کاری توربین بررسی شده که نتا یج نشان می دهد افزایش تعداد ردیف های خنک کاری لایه ای و پوشش داده شده با لایه محافظ حرارتی، توان، بازدهی و دمـای خروجـی تـوربین را افـزایش و دبی هوای خنک کاری را کاهش می دهد . سرمایش هوای خنک کننده ، توان را افزایش ولی بازدهی را ک م مـی کنـ د مگر اینکه سرمایش با گرم کردن سوخت انجام شود که موجب افزایش بازدهی هم می گردد .