سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

رضا منعم – مربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر ری
جبرائیل ملکی – مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر ری
حمیدرضا محبی – کارشناس ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر ری

چکیده:

به منظور بررسی اثر کاربرد مقادیر مختلف بیوماس جو در سنین مختلف بر پویایی جمعیت علف های هرز ماش در منطقه شهرری آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار طی سال زراعی ۸۵-۸۴ در مزرعه آموزشی – پژوهشی دانشگاه آزاد اس لامی واحد شهرری اجرا شد. تیمارهای آزمایش از ترکیب سطوح دو عامل مقادیر مختلف کاربرد بیوماس جو (۲، ۴، ۶، و ۸ تن در هکتار) و سنین مختلف بیوماس گیاه جو (در مراحل پنجه زنی، ساقه رفتن، ظهور سنبله، خمیری نرم دانه و کاه وکلش) حاصل شد. تیمار های مزبور قبل از کاشت ماش با خاک واحدهای آزمایشی مخلوط شدند . نتایج آزمایش نشان داد که بیوماس جو در سنین مختلف بر رشد علف های هرز باریک و پهن برگ زراعت ماش اثر بازدارندگی دارد به طوری که این اثر با افزایش مقدار بیوماس در سنین بالای زیست توده جو به طور چشمگیری افزایش می یابد . مقایسه تیمارها با شاهد مشخص کرد کهکاربرد ۸ تن در هکتار کاه وکلش پس از برداشت، تعداد علف های هرز باریک برگ را از ۱۱۷ به ۱۴ بوته در متر مربع کاهش می دهد . هم چنین کاربرد همین مقدار بقایا پس از برداشت جو تعداد علف های هرز پهن برگ را از ۲۵ بوته در متر مربع به ۲ بوته تقلیل داد . ازسوی دیگرارزیابی وزن تر و خشک علف های هرز غالب منطقه نیز نشان داد که کاربرد ۸ تن در هکتار زیست توده پس از برداشت جو وزن تر و خشک علف های هرز باریک برگ را به ترتیب از ۱۸۵۲/۲۷ و ۱۲۰/۵۹ مربوط به شاهد به ۴۰۶ و ۴۷/۹۵ گرم در متر مربع کاهش داد وبه همین ترتیب وزن تر وخشک علف های هرز پهن برگ نیز نسبت به شاهد به ترتیب از ۱۱۷۰/۰۷ و ۹۰/۱۰ به ۵۲/۵۲ و ۴/۶۲ گرم در مترمربع کاهش پیدا کرد.