سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مهرداد مشرفی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد جیرفت
داریوش مظاهری – هیات علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
حمید مدنی – هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
داوود درویشی – محقق مرکز تحقیقات کشاورزی کرمان

چکیده:

به منظور بررسی اثر تاریخ کاشت و سطوح مختلف نیترو ژن بر عملکرد واجزای عملکرد آفتابگردان (هیبرید آذرگل ) آزمایشی در سال زراعی ۱۳۸۳ در کرمان اجرا گردید . این بررسی به صورت فا کتوریل در قالب بلوک های کامل تصادفی و در ۴ تک رار انجام گرفت . تیمارها ی آزمایش شامل تاریخ کاشت (D1=83/1/25 و D2=83/2/9 و D3=83/2/24 ) و سطوح مختلف کود نیتروژن ( ۵۵-۹۰-۱۲۵-۱۶۵ کیلو گرم نیتروژن خالص در هکتار ) بود . برداشت نهایی تاریخ های کاشت به ترتیب ۲۹ و ۲۴ مرداد و ۲ شهریور انجام گرفت . نتایج این تحقیق نشان داد اثر تاریخ کاشت بر تمامی صفات مورد بررسی به جز خسارت پرندگان معنی دار بوده ، به طوری که عملکرد دانه د ر تاریخ کاشت اول ۳۳۷۲ و در تاریخ کاشت دوم و سوم به ترتیب ۳۰۶۲ و ۲۴۵۹ کیلو گرم در هکتار بدست آمد . همچنین اثر سطوح مختلف کود نیترو ژن به نحوی بود که با افزایش نیترو ژن عمل کرد دانه ، عملکرد روغن ، درصد پروتئین، ارتفاع گیاه ، قطرطبق، تعداد دانه درطبق ، وزن هزار دانه و شاخص برداشت افزایش یافت به طوری که عملکرد دانه از ۲۴۶۱ کیلو گرم در سطح کودی اول به ۳۲۷۶ کیلو گرم در هکتار در سطح کودی چهارم رسید . ولی درصد روغن و خسارت پرندگان کاهش معنی داری نشان داد . اثر متقابل تاریخ کاشت و سطوح مختلف کود نیترو ژن رویهیچ یک ازصفات مور د بررسی از نظر آماری اثر معنی داری نشان نداد . در نهایت با توجه به اندازه گیری های انجام شده و شرایط منطقه آزمایش بهترین تاریخ کاشت به دلیل مواجه شدن کمتر آفتابگردان با دماهای بالا و تطبیق مراحل فنولو ژی گیاه با شرایط محیطی منطقه ۲۵ فروردین با درجه حرارت ۱۹/۲ درجه سانتی گراد می باشد. مصرف ۱۲۵ و ۱۶۰ کیلو گرم نیترو ژن خالص در ه کتار بیشترین تاثیر را در افزایش عملکرد آفتابگردان داشته است.