سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

مسعود مومنی – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد خاکشناسی
احمد جلالیان – استاد گروه خاکشناسی دانشگاه صنعتی اصفهان
محمود کلباسی – استاد گروه خاکشناسی دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

تغییر کاربری اراضی و چرای مفرط از عوامل مهم تخریب خاک بوده و کاهش حاصلخیزی و قدرت باروری خاک از مهمترین پیامدهای آن است . مواد آلی در بین شاخصهای کیفیت خاک از مهمترین آنها محسوب میشود و تاثیر مثبتی بر خصوصیات خاک دارد [.۱] طبق نظر لاولند (۲۰۰۳) مواد آلی خاک کمپلکس پیچیده ای از تعدادی ویژگیهای خاک و چرخه عناصر غذایی بوده و مقدار آن تحت تاثیر نوع استفاده از زمین , نوع خاک , اقلیم و پوشش گیاهی قرار دارد [.۳] نیتروژن مهمترین عنصر غذایی مورد نیاز برای کشاورزی است و از عوامل مهم تولید برای همة محصولات زراعی می باشد [.۲] بخش زیادی از نیتروژن خاک به صورت آلی است و تبدیل آن به فرمهای معدنی قابل ( به واسطة وجود میکروارگانیزمها اتفاق میافتد و متأثر از فاکتورهای مؤثر بر NH + 4 ،NO – دسترس برای گیاه ) ۳ فعالیت میکروبی از جمله دما , رطوبت , pH و اکسیژن خاک است . حذف پوشش گیاهی و شخم زدن خاک با کاهش ظرفیت نگهداری آب در خاک از یک طرف و به هم زدن خاک از سوی دیگر موجب قرار گرفتن نیتروژن آلی در معرض اکسیژن و تجزیة بیشتر آن میشود . شخم زدن اراضی و چرای بیرویة دام نیز باعث تشدید فرسایش و خروج ذرات ریز غنی از نیتروژن از خاک میشود [.۴] متاسفانه در سالهای اخیر شاهد بهرهبرداری بیرویه و نادرست از اراضی مرتعی و تبدیل آنها به دیمزار و همچنین ورود تعداد دام بیش از حد ظرفیت مراتع بودهایم که باعث افزایش فرسایشپذیری و کاهش قدرت باروری این خاکها شده است . این پژوهش به منظور بررسی اثر تغییر کاربری و چرای مفرط در مراتع زاگرس بر مقدار کربن آلیو نیتروژن خاک انجام شد