سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: یازدهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

حامد توکلی – کارشناس ارشد مهندسی مواد و متالورژی، دانشگاه علم و صنعت ایران
حسین آقاجانی – دانشجوی دکتری مهندسی مواد، دانشگاه علم و صنعت
منصور سلطانیه – دانشیار دانشکده مهندسی مواد و متلورژی، دانشگاه علم و صنعت
اردشیر افظلی – کارشناس مهندسی مواد و متالورژی، کارخانه ذوب آهن اصفهان

چکیده:

هدف از انجام این پروژه بررسی اثر تزریق آلومینیوم بر نوع و ترکیب آخال ها و خواص کششی فولاد کم کربن، با تغییر سرعت تزریق در کریستالیزاسیون است. برای بهبود کیفیت این فولاد و کاهش پارگی آن در خط نورد و فرآیند کشش سیم، مفتول آلومینیوم خالص با سرعت های ۲، ۴، ۶ و ۸ متر بر دقیقه به درون کریستالیزاتور تزریق شد. بخش عمده آخال های موجود در نمونه آلومینیوم دهی نشده از نوع Fe,Mn)O) می باشند. ولی آخالهای موجود در نمونه های آلومینیوم دهی شده با افزایش سرعت تزریق به ترتیب از نوع FeO-Al2O3؛ MnO-Al2O3 و SiO2-Al2O3؛ MnS-Al2O3 و SiO2-Al2O3 با مقدار کمتری از Si و Mn و MnS-Al2O3 و SiO2-Al2O3 با غلظت های بیشتر آلومینیوم می باشد. با افزایش سرعت تزریق، استحکام تسلیم، استحکام نهایی و درصد ازدیاد طول تغییرات بسیار کمی در حدود ۲ الی ۳ درصد دارند، به طوری که استحکام تسلیم و استحکام نهایی ابتدا زیاد و سپس کم می شوند، ولی درصد ازدیاد طول، ابتدا کم و سپس زیاد می شود. این امر نشان دهنده تبدیل آخال های اکسیدی ترد به آخالهای سولفیدی شکل پذیر است. در نهایت سرعت بهینه تزریق ۴ متر بر دقیقه تعیین و مفتول های بدست آمده بدون پارگی تا قطر ۳/۲ میلیمتر کشیده شد.