سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سیدمسعود موسوی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های هیدرولیکی – دانشگاه شهید باهنر کرمان
غلامعباس بارانی – استاد بخش مهندسی عمران – دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

درقوس رودخانه های بزرگ به علت تغییرات برداری جریان و شکل گیری جریانهای ثانویه، خرابی سواحل، تاسیسات مجاور و تغییرات بستر رودخانه ها حاصل می گردد، که موجب زیانهای شدید اقتصادی خواهد بود. به منظور کنترل جریان جلوگیری از ابشستگی سواحل رودخانه روشهای متعددی معرفی و به کار گرفته شده است. استفاده از آبشکندر جلوگیری از فرسایش ساحل حارجی روودخانه در محل انحناء یکی از روشهای مطرح می باشد. ابشکنها سازه هاییساده هستند که با تعدیل شرایط هیدرولیکی و آرام کردن جریاناز فرسایش جلوگیری کردده، توان حمل مواد رسوبی را کاهش داده و زمینه مساعدی برای رسوبگذاری و تثبیت کناره ها ایجاد می کنند. در این تحقیق اثر کاهش درنفوذپذیری آبشکنهای نفوذپذیر میله ای در حفظ پایداری ساحل خارجی و رسوب شویی در مرکز کانال وتاثیرات آن بر ساحل داخلی در خم ۹۰ درجه سانتی گراد یک کانال مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور از کانالی به عرض ۷۳cm و ارتفاع ۴۵cm با طول تقریبی ۱۱۵m به همراه دو دهنه آبگیر و قوسهایی با زوایای ۴۵, ۹۰, ۱۳۵, ۱۸۰درجه که در دانشگاه شهید باهنر کرمان ساخته شده بود، استفاده گردید. آزمایشها بر روی قوس ۹۰ درجه این مدل فیزیکی انجام گرفت. نتیجه حاصل از ازمایش ها باابشکنهای مختلف نفوذپذیر، نیمه نفوذپذیر در قسمت دماغه آبشکن و این مدل فیزیکی انجام گرفت. نتیجه حاصل از آزمایشها با آبشکنهای مختلف نفوذپذیر، نیمه نفوذپذیر در قسمت دماغه آبشکن و همچنین نیمه نفوذپذیر در قسمت منتهی به ساحل خارجی آبشکن نشان دادند که استفاده ازابشکنهای با نفوذپذیری متغیر در طول آبشکن بطوریکه نفوذپذیر در سمت منتهی به ساحل خارجی قوس بیشتر و به سمت میانی قوس کاهش می یاب نتیجه بهتری داده است (آبشکنهای میله ای با نفوذپذیری کامل در قسمت ساحل خارجی و نیمه نفوذپذیری در محل دماغه آبشکن بهترین جواب را داده اند).