سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

محسن برین – کارشناس گروه علوم خاک دانشگاه
عباس صمدی – دانشیار گروه خاک دانشگاه ارومیه
نااصر علی اصغرزاده – دانشیار گروه خاکشناسی دانشگاه تبریز

چکیده:

تولید غذا در دنیا به طور عمده توسط تنشهای محیطی محدود شده است . در این میان تنش خشکی بر روی عملکرد و کیفیت دانه محصولات از جمله گندم تاثیرات به سزائی دارد . از جمله دلایل پیدایش تنش خشکی در گیاه افزایش تعرق، کافی نبودن جذب آب بوسیله سیستم ریشه و یا غالبا " ترکیبی از این دو است [.۵] گیاهی که قادر است آب بیشتری جذب کند و یا کارآیی استفاده از آب بالاترداشته باشد از مقاومت به خشکی بیشتر ی برخوردار است [.۵] یکی از راهکارهای مقابله با تنش خشکی بهرهگیری از همزیستی میکوریزی میباشد . قارچ های میکوریز با افزایش جذب عناصر غذایی، آب، تولید مواد محرک رشد، برقراری روابط متقابل مثبت با باکتری های تثبیت کننده نیتروژن و حل کننده فسفات، افزایش مقاومت گیاه میزبان به خشکی و شوری و عوامل بیماریزای گیاهی به بقاء و رشد گیاه میزبان در شرایط نامساعد محیطی کمک می کنند ۱] ، ۲ ، ۳ و [.۴ گیاهان میکوریزی اغلب تحمل به خشکی بیشتری نسبت به گیاهان غیر میکوریزی دارند . مکانیسمهای مختلفی ممکن است در استرس خشکی به گیاهان میکوریزی کمک کنند . به عنوان مثال قارچهای میکوریزی با افزایش طول ریشه به علت هیف های قارچی، قادرند از حجم بیشتری از خاک آب مورد نیاز را استخراج کنند . برخی محققین عقیده دارند افزایش مقاومت گیاه به خشکی به دلیل افزایش جذب فسفر توسط گیاه در خاکهایی است که مقدار فسفر قابل دسترس خاک کم باشد [.۴] در این تحقیق تأثیر
دو گونه قارچ میکوریز آربوسکولار در تنش خشکی بر گیاه گندم بررسی شد .