سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش خاک، محیط زیست و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

علیرضا توسلی –
احمد بایبوردی – دانشجوی دکتری دانشگاه تبریز و عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منا

چکیده:

شوری خاک یک مشکل گسترده بوده که رشد گیاهان وتولید بایومس را بخصوص در مناطق خشک ، نیمه خشک و حاره محدود میکند. توسعه کاربرد محصولات مقاوم به شوری با شوری زدایی بوسیله آبشویی نمکهای اضافی از خاک اگرچه موفقیت آمیز است اما شاید .( برای کشاورزی پایدار اقتصادی نبوده و از این نظر فرایندهای بیولوژیکی همچون کاربرد قارچهای میکوریز می تواند انتخاب بهتری باشد ( ۸ (۱۱ ، قارچهای میکوریز نقش کلیدی در چرخه عناصر غذائی در اکوسیستم و همچنین مقاومت گیاهان در برابر تنش های محیطی دارند ( ۳روزندال و همکاران ( ۱۹۹۱ ) در ازمایشی تأثیر سه گونه قارچ Glomus. SPP (VAM) . را بر روی خیار و تحت استرس شوری بررسی کردند و نتیجه گرفتند که دوگونه از قارچهای مورد آزمایش قادرند گیاه را در برابر استرس شوری محافظت کنند ( ۹). سابقة تحقیق بر روی قارچهای میکوریز در داخل کشورمحدود به چند سال اخیر در کشور بوده و عمدتًا مربوط به پایاننامه های دانشجویی می باشد که اکثر این
تحقیقات در سطح گلخانه صورت گرفته و شاید تحقیقات خیلی کم در مورد کاربرد این قارچها در مزرعه، در کشور صورت گرفته است.