سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

اسماعیل قلی نژاد – دانشجوی دکتری زراعت دانشگاه علوم و تحقیقات اهواز
عبداله حسن زاده – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان
امیر آیینه بند – عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز
ایرج برنوسی – عضو هیات علمی دانشگاه ارومیه

چکیده:

این آزمایش به منظور بررسی اثرهای تنش کمبود آب، مقادیر متفاوت نیتروژن و تراکم بوته بر کارایی اقتصادی و بیولوژیک مصرف آب، کارایی زراعی، کارایی مصرف نیتروژن آفتابگردان روغنی رقم ایرو فلور در سال ۱۳۸۶ در مزرعه تحقیقاتی ارومیه اجرا گردید . این تحقیق به صورت کرت های دو بارخرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار بود . فاکتور اصلی سه سطح آبیاری به ترتیب آبیاری پس از تخلیه ۵۰، ۷۰ و ۹۰ درصد ظرفیت زراعی، فاکتور فرعی سه سطح نیتروژن یه صورت ۱۰۰، ۱۶۰ و ۲۲۰ کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار و تراکم بوته به عنوان فاکتور فرعی فرعی دارای سه سطح تراکم ۵/۵۵، ۶/۶۶، و ۸/۳۳ بوته در متر مربع بودند . نتایج نشان داد که تاثیر تنش خشکی مقادیر نیتروژن و تراکم بوته بر عملکرد دانه و عملکردبیولوژیک معنی دار است . تنش خشکی شدید در مقایسه با تیمارآبیاری مطلوب باعث کاهش عملکرد دانه به میزان تق ریبی ۴۴ درصد گردید . افزایش کاربرد نیتروژن موجب افزایش عملکرد دانه شد . واکنش عملکرد دانه نسبت به افزایش تراکم بوته مثبت بود . با کاهش فواصل آبیاری ، کارایی اقتصادی و بیولوژیک مصرف آب افزایش یافت ، به طوری که بیشترین کارایی اقتصادی و بیولوژیکی مصرف آب به ترتیب با میانگین ۰/۸۷ و ۲/۵۴ کیلوگرم بر متر مکعب به تیمار آبیاری مطلوب تعلق داشت . میانگین افزایش کارایی زراعی و کارایی مصرف نیتروژن در تیمار آبیاری مطلوب در مقایسه با تنش خشکی شدید به طور متوسط ۱۰/۷ و ۱۹/۴۷ کیلوگرم در هکتار بود. افزایش مصرف نیتروژن از ۱۰۰ به ۲۲۰ کیلوگرم در هکتار، کارایی زراعی و کارایی مصرف این عنصر را به ترتیب ۶/۷۵ و ۸/۸۹ کیلوگرم در هکتار کاهش داد . بیشترین درصد و عملکرد نیتروژن دانه به ترتیب به میزان ۳/۵۳ درصد و ۱۴۴/۸ کیلوگرم در هکتار به تنش خشکی شدید و آبیاری مطلوب تعلق داشت . واکنش این کارایی نس بت به افزایش تراکم بوته مثبت بود . نتایج به دست آمده نشان داد که در شرایط مختلف رطوبتی، جهت افزایش کارایی های مزبور لازم است حد بهینه میان مصرف نیتروژن و تراکم بوته با فراهمی آب در خاک را در نظر داشت.