سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

منوچهر دستفال – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس- داراب
وحید براتی – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس- داراب
فرشید نوابی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس- داراب
حسن حقیقت نیا – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس- داراب

چکیده:

به منظور بررسی واکنش ۵ ژنوتیپ گندم نان به حذف آبیاری در مراحل انتهایی رشد و نمو ، این پژوهش در ایستگاه تحقیقات کشاورزی داراب از سال زراعی ۸۱-۱۳۸۰ به مدت دو سال اجرا گردید. آزمایش به صورت طرح کرت های یک بار خرد شده در سه تکرار اجرا شد. کرت های اصلی ر ا سه سطح آبیاری شامل : I1: آبیاری کامل ، I2: حذف آبیاری بعد از مرحله شیری شدن دانه و I3: حذف آبیاری بعد از مرحله گلدهی و کرت های فرعی شامل : رقم چمران (شاهد منطقه ) و لاین های امیدبخش S-79-10،S-75-20 ،S-78-11 و S-79-18 را تشکیل د اد. اثرآبیاری، رقم و اثرات متقابل آنها در کلیه صفات معنیدار شد. در شرایط I2 و I3 در مقایسه با آبیاری کامل عملکرد دانه به ترتیب ۱۵/۶ و ۵۰/۷ درصد کاهش یافت . شرایط کاهش آبیاری، کاهش اجزا عملکرد دانه را باعث شدند . کاهش وزن دانه بیشتر از سایر اجزای عملکرد دانه بود . بیشترین عملکرد دانه در رژیمهای آبیاری I2، I1 و I3 به ترتیب مربوط به لاین S-79-18 ، رقم زودرس چمران و لاین زودرس S-79-10 بود. با توجه به کاهش قابل ملاحظهی عملکرد دانه و راندمان مصرف آب در تیمار I3در مقایسه با I1 و I2 این رژیم به عنوان یک راهبرد مؤ ثر در مدیریت آبیاری گندم مناسب نمی باشد.