سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سعید حکم علی پور – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
احمد توبه – استادیارگروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی
حمید حاتمی – دانشجوی کارشناسی ارشد اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان
شهزاد جماعتی ثمرین – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشکده کشاورزی، دانشگاه. محقق اردبیلی

چکیده:

به منظور بررسی جوانه زنی و رشد گ یاهچه پنج ژنوتیپ گندم در سطوح مختلف شوری آزمایشی به صورت فاکتوریل دو عاملی بر پایه طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در آزمایشگاه تکنولو ژی بذر دانشکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی در سال ١٣٨٤ انجام گرفت . فاکتور اول ارقام (آذر ٢، سبلان، البرز ، نوید و سرداری )، فاکتو ر دوم سطوح شوری (۰، ۰/۵ و ۱/۵ درصد محلول نمک) بودند. نتایج نشان داد رقم سرداری دارای کمترین تعداد ریشه ، بیشترین طول ریشه، بالاترین طول تجمعی ریشه و بیشترین طول کلئوپتیل ، می باشد . اثر متقابل رقم × شوری برای طویل ترین ریشه و طول تجمعی ریشه معنی دار بود ، به طوری که بیشترین طول ریشه و بالاترین طول تجمعی ریشه مربوط به رقم سرداری در سطح شاهد بدست آمد . همچنین مشاهده شد ارقام سرداری، سبلان و آذر ٢ دارای بیشترین طول برگ و بالاترین وزن تر ساقه بودند . نوید و البرز از نظر طول برگ در مراحل بعدی قرار گرفتند و وزن تر ساقه بر ای این دو رقم مشترکا در پا یین ترین سطح قرار گرفت. ارقام سبلان وسرداری دارای بیشترین وزن خشک ساقه و ارقام آذر ٢، نوید و البرز به ترتیب کمترین وزن خشک ساقه را داشتند . رقم سرداری دارای بیشترین وزن تر ریشه و ارقام البرز و نوید دارای کمترین وزن تر ریشه بودند . همچنین مشاهده شد ارقام سبلان و آذر ٢ دارای بیشترین و رقم البرز دارای کمترین وزن خشک ریشه بودند . نتایج نشان داد که با افزایش شوری طول ریشه ، طول تجمعی ریشه ، طول برگ ، وزن ترساقه وزن تر ریشه و وزن خشک ریشه در کلیه ارقامکاهش می یابد. همچنین افزایش شوری باعث افز ایش تعداد ریشه شد به طوری که رقم البرز در سطح ۱/۵ درصد شوری دارای بیشترین تعداد ریشه بود.