سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

صدیقه انوری – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه سازه های آبی، دانشگاه تربیت مدرس
بهرام ثقفیان – دانشیار پژوهشی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری
سعید مرید – دانشیار گروه منابع آب، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

بهره برداری بهینه از سیستم های منابع آب درکشور، مستلزم ارتقاء دقت پیش بینی آورد رودخانه هاست . اهمیت این موضوع در حوضه های بزرگی همچون کارون بدلیل شرایط استراتژ یک منطقه، وسعت اراضی کشاورزی و تولید انرژی برقابی بارزتر می باشد . در این مقاله نتایج پیش بینی جریان ۱ تا ۳ ماه بعد حوضه کارون تا محل ایستگاه پل شالو با استفاده از توزیع مکانی داده های اقلیمی ( بارندگی و دما ) و بکارگیری مدلهای هوشمندی نظیر شبکه های عصبی مصنوعی و نرو – فازی گزارش می گردد . برای بررسی تاثیر توزیع مکانی داده ها، عملکرد این مدلها با داده های نقطه ای نیز بوسیله شاخص های R 2 ، MAE و RMSE مورد ارزیابی قرار گرفت . همچنین اثر شاخص اقلیمی SOI بر خروجی مدلهای هوشمند بررسی شد . نتایج بدست آمده حاکی از آن بود که توزیع مکانی بارندگی بصورت ترکیبی با داده های نقطه ای دما بهترین عملکرد را در هر دو مدل داشته است . همچنین وجود داده های SOI در ورودی مدلها تا اندازه ای باعث بهبود نتایج آنها میشود و در کل مدلهای شبکه عصبی نسبت به مدلهای نرو – فازی با داشتن ورودیهای مشابه، عملکرد بهتری را نشان داده اند .