سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

اکبر گندمکار – هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی اصفهان

چکیده:

اراضی کشاورزی کشور به دلیل آهکی بودن ( پ – هاش بالای (۷/۵ نیاز مبرم به گوگرد برای اصلاح خاک و افزایش حاصلخیزی دارند . علی رغم تولید بیش از یک میلیون تن گوگرد در پالایشگاهای کشور، در گذشته به دلیل فله ای بودن آن به صورت پودر و کلوخه، از این ماده بسیار مفید کمتر استفاده شده است . تولید گوگرد به شکلهای گوگرد آلی گرانوله و بیو – گوگرد آلی گرانوله راه را برای برای مصرف در سطح وسیع در باغها و مزارع کشور هموار نمود بنت و همکاران (۲۰۰۴) با کاربرد سولفور آهن موجب بهبود رشد و نمو درختان پرتقال گردیدند . افسو –
بدو (۱۹۹۸) گزارش نمود کاربرد گوگرد همرا با فسفر و پتاسیم در درختان پرتقال والنسیا موجب افزایش معنی دار عملکرد میوه و همچنین بهبود کیفیت میوه شامل افزایش درصد عصاره، افزایش درصد قند و کاهش اسیدیته گردید . پاتل و همکاران (۲۰۰۱) در بررسی اثرات سولفات آهن، اسید سولفوریک و گوگرد عنصری در درختان لیموترش مبتلا به کلروز برگ، مشخص نمودند که تیمارها سبب افزایش معنی دار عملکرد میوه، میزان کلروفیل، آهن فعال، آهن کل و گوگرد برگ در مقایسه با شاهد گردیدند . همچنین کل املاح محلول و میزان آسکوربیک اسید میوه نیز با کاربرد تیمارهای مذکور افزایش معنی دار نشان دادند . این محققین همبستگی بالایی مابین عملکرد میوه با کاهش کلروز و افزایش کل کلروفیل برگ بدست آورده و بیان داشتند افزایش گوگرد قابل جذب خاک موجب ایجاد تعادل عناصر در برگ و بدنبال آن افزایش آهن فعال برگ جهت سنتز کلروفیل می گردد . اهداف این تحقیق تعیین اثرات کاربرد کودهای گوگرد همراه باکتریهای تیوباسیلوس بر اصلاح خصوصیات شیمیائی خاک، بهبود کیفیت و عملکرد میوه مرکبات بود