سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

احمد نوریان – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه علم و ص
شهرام خیر اندیش – دانشیار دانشکده مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

در بین فولادهای ابزار گرمکار، فولاد H13 ، از پر مصرفترین فولادهای دنیا محسوب میشود . ساختار این فولاد کار شدهپس از عملیات حرارتی، شامل زمینه مارتنزیتی و کاربیدهای ریز است . درصورتیکه پس از ریختهگری، دارای شبکه کاربیدی درشت و غیریکنواخت است که باعث افت چقرمگی فولاد میگردد . بنابراین، این فولاد به صورت کارشده استفاده میشود، که هزینه بالایی را به دنبال دارد . در این تحقیق، سعی شده است که با تغییر ترکیب شیمیایی، قابلیت شکلریزی فولاد افزایش یافته و هزینه تولید قالب کاهش یابد . با این هدف، فولاد جدیدی طراحی شده و نمونههای آزمایش به روش ریختهگری دقیق تولید شد . سپس شرایط بهینه عملیات حرارتی برای آن بدست آمد و با بررسیهای متالوگرافی و آزمایشهای مکانیکی، خواص آن با فولاد H13 ریختگی و نوردی مقایسه گردید . نتایج آزمایشها، بیانگر افزایش سختی فولاد جدید، نسبت به فولاد H13 ریختگی و نوردی، و افزایش انرژی ضربه آن نسبت به فولاد H13 ریختگی است . با این وجود، انرژی ضربه و استحکام خمشی فولاد جدید نسبت به فولاد H13 . نوردی از ضعف نسبی برخوردار است