سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

کیوان فتوحی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی استان آذربایجان غربی
غلامرضا قهرمانیان – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی استان آذربایجان غربی
عادل پدرام – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی استان آذربایجان غربی
عبدالمجید خورشید – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی استان آذربایجان غربی

چکیده:

به منظور بررسی اثرات روش های مختلف خاک ورزی بر کمیت و کیفیت چغندرقند این پژوهش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تیمار شامل: گاوآهن برگردان دار به عمق ۲۰-۱۵ سانتیمتر، گاوآهن برگردان دار به عمق ۳۰-۲۵ سانتیمتر، گاوآهن قلمی به عمق ۳۰-۲۵ سانتیمتر و زیرشکن به عمق ۴۰-۳۵ سانتیمتر به همراه گاوآهن برگردان دار به عمق ۲۰ سانتیمتر، با عملیات خاک ورزی ثانویه یکسان شامل دیسک و در صورت لزوم استفاده از لولر برای کلیه تیمارها در ۴ تکرار در منطقه میاندوآب طی سه سال (۸۱-۸۳) مورد آزمون قرارگرفت. برای مطالعه اثر روش های مختلف خاکورزی صفات درصد پوشش در چهار مرحله رشد چغندر قند، وزن خشک و تر اندام های هوایی، عملکرد ریشه، درصد قند، ازت مضره، املاح سدیم و پتاسیم ، عملکرد قند ناخالص (sy)، درصد قند خالص (WSC)، عملکرد قند خالص (WSY) و ضریب استحصال شکر و قند ملاس اندازه گیری شد . اثر تیمارهای مختلف خاکورزی بر و عملکرد ریشه، عملکرد قند ناخالص، درصد قند خالص، عملکرد قند خالص معنی دار بوده و تیمار زیر شکن به همراه گاوآهن برگردان دار و تیمار شخم عمیق با گاوآهن برگردان دار به عمق ۳۰-۲۵ سانتیمتر به عنوان تیمار ه ای برتر در این تحقیق بودند . بیشترین عملکرد قند به میزان ۷٫۶۳ تن در هکتار به تیمار استفاده از زیرشکن به عمق ۴۰-۳۵ سانتیمتر به همراه گاوآهن برگردان دار به عمق ۲۰ سانتیمتر تعلق داشت. تفاوت معنی داری بین تیمارهای مختلف خاک ورزی بر میزان ازت مضره، املاح سدیم و پتاسیم مشاهده نشد.