سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

حمید رضا دنیویان – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات پنبه کشور گرگان‐گلستان

چکیده:

برخی مزایای روش کاشت فواصل ردیف متغیر در زر اعت پنبه (G. hirsutum) که در آن ردیف ها به طور متناوب باریک و پهن می شوند همچون افزایش زودرسی و کاستن از پوسیدگی غوز ه ها به وسیله برخی منابع علمی خارج از کشور مطرح می گردد . به منظور افزایش دامنه اطلاعات ما در مورد این روش کاشت یک بررسی طیسال زراعی ١٣٨٣ در ایستگاه تحقیقات کشاورزی هاشم آباد استان گلستان برای سه رقم پنبه انجام گرفت. قالب آزمایش یک اسپلیت پلات با روش اجرایی بلوک های کامل تصادفی بود که پلات های اصلی شامل دو روش کاشت: فواصل ردیف متغیر (۱۲۰-۶۵-۱۲۰ سانتی متر ) و معمول (فاصله ردیف های منظم ٨٠ سانتی متر)، و پلات های فرعی شامل سه رقم پنبه (ساحل، سای اکرا، NO.200) در نظر گرفته شدند . نتایج نشان می دهند که عملکرد وش چین اول در روش کاشت فواصل ردیف متغیر بیشتر از روش کاشت معمول بود ولیکن عملکرد نهایی وش در این روش کاشت مزیتی نسبت به روش کاشت معمول نداشت، زودرسی در روش کاشت فواصل ردیف متغیر نسبت به روش کاشت معمول اختلاف معنی دار داشت و با این روش و یژگی مذ کور به میزان ٧% افزایش یافت . از نظر صفات کیفی همچون طول ، یکنواختی ، استحکام، کشش و ظرافت الیاف، بین دو روش کاشت اختلاف معنی داری دیده نشد.