سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پانزدهمین کنفرانس سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سجاد پیرمحمد – کارشناس ارشد مهندسی مکانیک خودرو دانشگاه علم و صنعت
پریسا حسینی تهرانی – استادیار دانشکده مهندسی راه آهن دانشگاه علم و صنعت

چکیده:

مساله ایمنی و وزن خودرو جهت کاستن مصرف سوخت، مواردی هستند که خودروسازان برای بهبود وضعیت بازار خود با آن درگیر هستند . میدانیم که اکثر تصادفهایی که صورت می گیرند از سمت جلو می باشند . مطابق با نتـایج یک مطالعه، حدود ٥٧ درصد انرژی تصادف ، توسط ریل های کناری خـودرو جذب میشوند . بنابراین این ریلها باید طوری طراحـی شـوند کـه بیـشترین جذب انرژی را در یک تغییرشکل معین داشته باشند . . سازه جلوی خـودرو را میتوان بص ورت دو ریل کناری و میله میـانی کـه بیـانگر قـسمت جلـوی خودرو قبل از ریلها می باشد، ساده سازی کرد . میله میانی درمقایسه با ریلهـا در شبیهسازیها، صلب در نظر گرفته شده است . شبیهسازی تـصادف در ایـن کار به این صورت است که یک جسم صلب با جرم و سرعت معینی به سـازه ساده شده جلوی خودرو برخورد می کند و با تغییرشکل سازه خودرو، انـرژی تصادف جذب می شود . در این مقاله، سازه جلویی خودرو شبیه سـازی مـی – شود و اثر قسمت بین ریل ها بررسی می شود و ریل ها با سطح مقطـع هـای مختلف مربعی، شش ضلعی و هشت ضلعی در نظر گرفته مـی شـوند . کارهـای LS- انجام شده در این مقالـه، توسـط نـرم افـزار المـان محـدود غیرخطـی DYNA – انجام شده است . نشان داده می شود که سطح مقطع هـای شـشضلعی و هشت ضلعی قابلیت جذب انرژی بهتـری نـسبت بـه مربعـی دارد و همچنین قسمت وسط خودرو بین ریلها، اثر مثبت در جـذب انـرژی توسـط ریلها دارد .