سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مرتضی محسنی دلارستاقی – مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی آمل
حمیدرضا مبصر – استاد یار گروه زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر
مرتضی سیاوشی – کارشناس ارشد زراعت
علی افتخاری – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس

چکیده:

به منظور بررسی تاثیر زمان برداشت و رفتار با بقایای گیاهی برصفات رتونینگ رقم های مختلف برنج آزمایش در سال زارعی ۱۳۸۴ در شهرستان نکا به صورت کرت های دوبار خرد شده در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در سه تکرار به اجرا درآمد . عامل اصلی شامل سه زمان برداشت محصول اصلی ، T1 (رسیدگی فیزیولوژیکی)، T2 (7روز پس از رسیدگی فیزیولوژیکی) و T3 (14 روز پس از رسیدگی فیزیولوژیکی) و سه رقم بعنوان عامل فرعی (طارم محلی، طارم دیلمانی و دم سیاه )و مدیریت بقایای گیاهی در سه سطح (کف بر ، خوابانیدن و ایستاده به ارتفاع ۴۰ سانتیمتر از سطح زمین) به عنوان عامل فرعی – فرعی بودند . ارتفاع بوته ، تعداد کل پنجه در کپه ، درصد خوشه چه های پر شده ، عملکرد دانه و ب یولوژیکی از نظر آماری تحت تاثیر زمان برداشت و مدیریت بقایای گیاهی قرار گرفتند. تعداد خوشه در متر مربع، تعداد پنجه های موثر در کپه و تعداد پنجه چه در خوشه فقط تحت تاثیر مدیریت بقایای گیاهی و تعداد کل پنجه ها در هر کپه ، تعداد خوشه در متر مربع ، عملکرد دانه و ع ملکرد بیولوژیکی تحت تاثیر رقم ها قرار گرفتند . اثرات متقابل رقم × زمان برداشت بر عملکرد دانه معنی دار گردید . بیشترین عملکرد دانه مربوط به زمان برداشت در مرحله رسیدگی فیزیولوژیکی (۱۴۳۰/۱ کیلوگرم در هکتار )، روش خوابانیدن (۱۴۱۱/۱ کیلوگرم در هکتار ) و رقم طارم م حلی ( ۱۴۸۰ کیلوگرم در هکتار ) بوده است . بالا بودن عملکرد دانه در تیمارهای یاد شده به خاطر افزایش تعداد کل پنجه در کپه و تعداد پنجه های بارور و تعداد خوشه در متر مربع بوده است.